Sven.
Quérote.
Merda!
Porra!
Vamos!
Esperta! Quedamos durmidos!
Que? Por que?
Non soou a alarma.
Compra dunha vez outro móbil.
Onde está o IC?
Bule! Témonos que ir!
Vamos.
- Onde estabades? - Xa comezou! Bulide!
Xa estamos aquí.
- Chameite. - Si?
- Xa ía saír correndo. - Estás contenta, rula?
- Ola. - Ola.
- Todo ben? - Si.
Vainos dar un infarto.
Aí están!
Aí!
A Cápsula Visión atópase agora a unha altura de 30 000 pés.
Coa calor xerada pola fricción, o exterior pode alcanzar os 1700 ºC…
- Xa debían ter aberto os paracaídas. - Seguro que saben o que fan.
Aterraxe, fase catro. Activar paracaídas.
Non lle discutas. Leuno todo sobre viaxes espaciais.
- Non están aínda a moita altura? - Non.
Así, a probabilidade de sobrevivir a un sinistro…
Ei.
Todo vai saír ben. Tranquila.
…baixo observación especial…
Súache a man.
Tranquila.
Paula! Os paracaídas!
FALLO EN PARACAÍDAS ACTIVAR MANUALMENTE
Desprega os paracaídas.
Preme o botón!
Paula! Ei!
Preme o botón!
Por favor, Paula! Merda!
Os paracaídas deberían abrirse xa.
Xa están a moi pouca altura.
Observo a miña pantalla, e…
- Non. - Se os datos están ben…
Paula!
Preme o maldito botón!
Paula!
PARACAÍDAS DESPREGADOS
- Si! - Iso é!
Aterraxe. A aguia aterrou.
Volveu!
Conseguímolo.
- Non foi doado para o Equipo Terra. - Foi máis duro!
DESERTO DE ATACAMA, CHILE
Comprobade a temperatura da cápsula e enviade os mecánicos.
Listo.
Benvidos de volta.
Aí está. Benisha Mudhi!
A multimillonaria india que fixo posible esta aventura.
Mudhi axudou a moitas persoas a saír da pobreza.
Prestoulles un pouco de diñeiro.
Usárono para comprar un fornelo, que arrendaron por un pouco de diñeiro.
Despois compraron un móbil, que tamén arrendaron.
E logo unha vaca. Como Hans o afortunado.
- Como sabes todo iso? - Quero ser coma ela.
Sabes por que lle funcionou? Porque deu créditos só a mulleres.
- E logo? - Os homes gastaríano en alcohol.
Estás mellor?
- Para iso necesitaría algo máis potente. - Podiamos saquear os testos de Else.
Non, paso.
Vin demasiadas loucuras.
Ademais, vivo coa policía.
Custa millóns adestrar astronautas.
Se no futuro máis astronautas…
- Por un momento, pensei que saía mal. - Eu tería xurado que…
Tanto dá.
- Non, dime. - Non, xa me coñeces.
Son un agonías.
A lei de Murphy. Non sei.
- Vaia. - Quen chamou?
Ti.
Tres veces.
Como te imos localizar con esa reliquia?
…entrevistar o astronauta.
Temos moitas preguntas, mais antes de nada, que se sente…
E ben?
Estás contenta?
Unha noite máis, e recuperarémola.
Si.
Que cres que contará cando volva?
Que estraño.
Mamá está rara.
DESAPARECIDOS
Ola!
Ola.
Deixamos o meu móbil case sen batería.
Pronto terás outro, aínda que non queiras.
Non quero ser difusor de datos.
- Son un anticuado. - Un paranoico.
Grazas.
Si, e con razón.
Quería falar contigo a soas. Antes non che puiden dicir certas cousas.
Por Charlie?
Si.
Por que? Que me querías dicir?
Que nos temos que pór ao día con moitas cousas.
Por exemplo?
Quero un bico de verdade.
Unha aperta de verdade.
Con gravidade.
Merda. Un momento.
- Necesito o cargador. - Sven? Pasou algo moi forte.
Como que pasou…? Que pasou?
Pois…
Paula?
Só che quería dicir que che fixen caso.
Con que?
Raposa e lebre.
- A próxima vez gañarei eu. - Que?
Aprendín do mellor, de ti.
Que queres dicir?
Nada. Carga o móbil.
Espera. Vouno enchufar.
Un segundo.
Vémonos do outro lado.
Raio.
Vale.
Un bico.
Deica logo.
O meu libro!
Si. Espera.
Esqueciches pechar.
Merda!
Un segundo.
- Estás ben? Demasiado ruído? - Si.
Collemos un taxi?
Baixareille.
- Está alí adiante? - Vaiamos…
Mellor? Vale.
- Sven! - Ola, Rainer.
Ola. Que tal?
- Quen é? - Presenteicho durante o despegue.
- Son Rainer, do Centro Espacial. - É o xefe de mamá.
O instrutor.
A xefa está moi lonxe, mais seguro que xa a tes visto na TV.
Rainer converte científicos en astronautas.
En serio?
- Si. - E xa estiveches no espazo?
Hai uns 100 anos.
- De veras? - Si.
Vaite fritir a preguntas…
Ben, falamos despois cunha cola ou co que sexa que bebades hoxe en día.
Espéranme. Teño que encargarme da prensa.
- Prométeo! - Ei.
Por suposto!
- Mira e os nenos están a esperar a Hadi. - Malik!
- Ola! - Ola.
Como estades?
Ola. Tardastes en chegar.
Papá nunca é puntual.
- Canto levades aquí? - Os nenos espertáronme ás cinco.
- Non quixeron almorzar. - Charlie tampouco.
- Pronto terán os pais xuntos. - Si.
- Mamá? - Que foi?
Que é "delayed"?
- Que é o que? - Que é "delayed"?
Vaia. Merda.
Parece que temos tempo.
Podían dicir algo, polo menos.
- Coñécela? - Non.
A ver se vai vir.
Non, por Deus.
E se alguén tivese esvarado e premido o botón…
Bum!
Acabouse!
Charlie, fai o favor e deixa o libro.
- E ben? - Nada.
Xa me estou cansando.
- Alguén ten que ir ao baño? - Tedes que ir?
- Non. - Non.
- Agora volvo.
- Vale. - Acabouse!
Xa pasou unha hora e media. Non hai ningunha novidade?
Non sabemos nada, mais…
Ei! Que pasa?
Tranquila.
Respire.
Tranquila.
Respire.
Vamos. Por aquí.
Que?
Paramédico!
Si.
Charlie!
Busco a miña filla. Unha muller con tres…
- Charlie! - Espere! Tome, a nota.
- Cóllaa. - Quieto! Non pode pasar.
Sven!
Charlie!
Teñen que ter información.
- Estás ben? - Estou.
Sven?
Din que desapareceu.
- Como? O que? - Non saben onde está o avión.
Aviso de urxencia
para o voo AE 7606 de Santiago de Chile.
Por favor, diríxanse ao autobús na zona de saídas, sección A, zona 1.
- Manteñan a calma e sigan as indicacións… - Si.
Vale.
- Vide comigo. - Onde nos levan agora?
Alí.
Que dixeron?
- Están… - Están buscando.
- Acepte a nosa oferta. - Ven aquí.
- Sr. Wachtmeyer… - Voaron ao espazo cun foguete.
Non van desaparecer nun ridículo avionciño. Non ho.
Entón onde están?
Están en algures. Non se esfumaron sen máis.
O transpondedor debe estar avariado, ou…
Que é un transpondedor?
O avión ten un transmisor que envía sinais.
- Coma a nosa radio. - Iso! E ás veces perde o sinal.
Se teñen preguntas…
Vale…
Ei.
- Terémolos… - Que diría mamá agora?
…informados. A compañía aérea porase en contacto…
Ao final todo ha saír ben, se non non é o final.
Ves? Iso é.
Mais ti non.
- Non hai máis… - Que?
Ti nunca dirías iso.
Estamos facendo o que podemos
e todo o humanamente posible para…
Si, temos…
Temos que os atopar.
Charlie, vou…
Teño que… Volvo enseguida.
Papá?
Que foi?
Estás ben?
Si. Agora mesmo saio.
Foi durante a Guerra Fría.
Toda a humanidade estaba enfrontada.
Había dous bandos.
Só amigos e inimigos. Os EUA e os rusos.
E hoxe?
Hoxe é complicado, Charlie.
Hoxe ninguén sabe xa quen é quen.
O amigo é o inimigo, e…
O inimigo ten razón ás veces, é confuso.
- Non te quero asustar. - Non me asustas.
En fin, durante a Guerra Fría, chegaron ás estrelas.
A xente quería saber se había alguén aí, así que enviaron unha mensaxe
de toda a humanidade.
Incluía un mapa que mostraba onde nos atopar,
fotos de árbores e xente, e sons en cada idioma do planeta.
Mesmo en ruso?
Si.
Mesmo en ruso, aínda que daquela era o inimigo.
Esta sonda voou incriblemente lonxe no espazo.
- Máis alá dos límites do sistema solar. - Cres que hai alguén aí fóra?
Se o espazo é infinitamente grande, a probabilidade…
- …tamén… - …de que haxa alguén aí fóra.
- Matemática pura. - Soas como mamá.
Mais infinitamente pequena de que lean a mensaxe.
Agora soas máis coma ti.
Por que non lle gusta a Terra a mamá?
Por que dis iso? Claro que lle gusta.
Sempre quere que todo sexa diferente.
Hai novidades?
Hai servizo de atención espiritual.
No vestíbulo.
Nós viñemos repartir estas camisetas.
E cepillos e pasta.
Grazas.
E beban moito.
Si, grazas.
Aquí ten.
Grazas.
Sínt…
- Sabes cal é a miña teoría? - Sempre son benvidas.
Axúdache a baixar brevemente o cociente intelectual un pouco.
Entón Hadi non debería fumar.
- Ei! Dous doutorados. Por favor. - Vale.
É moi lista. Ás veces creo que é unha desvantaxe.
Mais hai cousas que non se che dan nada ben.
Como que?
Como…
Non.
- "Raposa e lebre." - Volve aquí e xoga.
A miña muller, cun cociente intelectual probablemente de 1286,
nunca lle gañou á súa filla a "Raposa e lebre".
- Déixaa gañar. - Non.
- Difícil de crer para un home. - Non! Non pode crer
que a súa filla planee algo malo.
E niso consiste o xogo.
Non é que non o poida crer.
Non quero.
Vostede tamén?
Non, deixeino.
Eu teño deixado moitas cousas.
Hoxe retomo dúas.
Se non é hoxe…
Se non é hoxe.
Minibar. Paga o Estado.
Sigo a pensar
que igual tiveron que aterrar e non teñen cobertura.
Que os secuestraron, polo menos. Calquera cousa menos…
En fin. Que probabilidades hai?
A miña muller saberíao.
- Si? - Si.
Diría algo como:
"Unha en 50 millóns. Non está mal."
Merda!
Non lle debín ter feito caso? Sabíao!
Ei…
Que sabía?
Non, nada.
Tanto dá. Perdoe.
Vou… volver dentro.
Non hai Nutella?
Alex?
Alex? Meu Deus!
Onde estás?
En… París?
Non estaba no avión. Perdeu o voo.
Meu Deus.
Bo día a todos.
Por favor, veñan á sala de conferencias.
Temos novas.
Hoxe podes ver o que queiras.
Mais quero ir.
Non podes. É só para adultos.
Non quero quedar aquí soa. Quero saber que pasa.
Vale.
Escoita.
Queriamos facer un vídeo para cando mamá volvese.
De toda a viaxe. Por que non comezas a escoller?
Volvo enseguida, vale? Non ha durar moito.
Cinco, catro, tres, dous, un, cero.
Despegue. O despegue foi un éxito. Pasan 32 minutos da hora.
Mamá!
Mamá! Non nos esquezas!
Como saben, o último contacto por radio
con control de tráfico aéreo foi en Terra Nova onte ás 6:51.
Nese momento, o avión atopábase sobre o Atlántico,
a uns 1000 quilómetros da costa irlandesa.
Ao non contactar, como estaba previsto,
co control de tráfico aéreo de Irlanda,
o operador de voos a cargo intentou pórse en contacto
pola frecuencia de emerxencia ás 7:35.
Sen éxito.
Ás 8:04 despegaron catro avións de busca
rumbo á última posición rexistrada do voo 7606.
É o meu deber comunicarlles
que estes equipos de busca nos informaron arredor das 6:45 de hoxe
de que avistaran restos no Atlántico.
Debemos supoñer o peor.
Que probablemente non haxa superviventes.
Sodes os responsables da súa morte!
TRES MESES ANTES
Collédeo!
Tranquilos.
Sei que pinta ten, mais é champaña.
Os nosos invitados especiais para os próximos tres meses!
Ovos escalfados para o almorzo?
Salchichas, feixóns, zume de laranxa natural?
Era broma!
Non hai nada diso porque estamos no espazo!
E non vos perdades o próximo episodio:
"Novatos e a súa fascinante primeira experiencia co mareo espacial."
Si. Arrivederci, ragazzi!
Mareo espacial?
Acáboo de inventar.
- Ah, vale. - E que máis dá?
Só queren sentirse como se estivesen aquí. Bebédeo.
Pagastes por el.
Ah, si, unha cousa máis. Ceamos ás oito todos xuntos.
- Mi madriña! Espera… - Coidado.
Síntome como o primeiro humano.
Vaia.
Un hotel moi caro para ter só unha xanela.
- Vaia vistas! - Si.
- Paula… - Si.
Estamos aquí!
Estamos aquí de verdade!
…sempre na portería, perdes.
Vale, aí estades!
Rapaces, oíde!
Non vos movades.
Atopareinos.
Deixeinos sen querer…
Perdoe? Sr. Groth?
Timme. Policía federal. Pódenos acompañar?
Antes de nada, sentimos moito a súa perda.
Todos nós.
Meu Deus.
Hai máis?
- Estamos aquí para descubrilo. - Aquí?
Comigo? Agora?
É un procedemento estándar
tras un sinistro con causa non esclarecida.
Falamos con todos.
Vale.
Podo ir ao caso?
Non falamos con todos. Falamos con vostede.
- Falou coa súa muller antes do despegue? - Claro.
Pareceulle que estaba rara?
- Que quere dicir? - Só iso. Notou algo diferente?
Sr. Groth?
Non, nada. Por que?
Houbo un fallo no paracaídas automático da cápsula.
Tivo que ser activada manualmente.
Debía facelo a súa esposa.
Vale. E?
Non o fixo.
Durante 49 segundos. Ata que case foi demasiado tarde.
Vale.
- Sr. Groth… - Ide ao carallo!
Por favor, axúdenos. Só queremos entender…
"Sabíao."
"Non lle debín ter feito caso. Sabíao."
Fin da cita.
Que exactamente?
Que sabía?
Vaites.
Sodes o peor.
O peor.
Risco profesional. Tócanos. Por aquí.
E mamá?
- Non teñen información precisa. - E imprecisa?
Espera.
Charlie. Falamos en casa con calma, vale?
Vale.
A PAGAR: 108 € DURACIÓN: 1D, 11H, 57'
PAGO CON TARXETA AVARIADO
Non pode ser.
Que pasa?
- Nada. - Tome, use a miña.
Un feliz mundo novo.
PAGO REALIZADO
Grazas. É moi…
Coñecémonos.
Son Nora.
A asistente de Mudhi.
Ah, claro… Si, perdoe…
Mudhi quería vir, mais tivo…
Os médicos non a deixaron.
Non está ben.
Afectoulle moito.
Non ten fillos,
e Paula era
moi especial para ela.
Entendo.
Moitas grazas por…
Eu reservara ese avión.
- Tíveno que aprazar no último momento. - Xa.
Debía estar morta agora.
Todo é tan…
- Perdoe, teño que… - Quería darlles algo.
Isto é para ti, Carlotta.
De quen é?
De Mudhi.
En serio?
Un detalliño. Un amuleto de boa sorte.
É moi amable, grazas.
Se necesitan axuda… Refírome a axuda de verdade.
O diñeiro non o arranxa todo.
Facemos certas cousas mellor
ca outros.
Avance informativo en Radio HPM con Tina Hildemann.
Aínda non hai respostas no Atlántico.
Tras as novas chocantes…
Que significa isto?
Aí pon:
"Todo vai saír ben."
De veras?
OLA, MAMÁ BOA NOITE, BOA NOITE
A TÚA COLCHA ROXE
Boa noite, boa noite. A miña colcha roxe. Cambio.
A túa colcha roxe. Isto é incrible.
- Funciona! - Claro que funciona.
É pura física.
É coma un milagre!
A física é un milagre.
E pódelo recibir tamén alí arriba?
Si, hai unha vella radio alí que xa non usa ninguén.
E farémolo todos os días?
Farémolo todos os días.
Mostrareiche algo.
A ISS voa arredor da Terra 16 veces ao día.
A doceava órbita é nosa.
Cando estea xusto por riba de ti, dareiche as boas noites.
Vale?
E se o tempo é bo, talvez ata poidas ver a estación.
En serio?
Con binoculares. Claro.
Pero non estará a falar todo o mundo? Como me vas oír aí arriba?
Hai ondas de lonxitude diferente.
- Algunhas son diminutas… - E non as podes ver?
Algunhas si, estas non.
Mais podes pór palabras en cada unha destas ondas.
Hai canles que están mortos. Ninguén os necesita.
Os rusos adoitaban usalos.
- Os rusos? - Na Guerra Fría. Coma no libro.
Mais diso hai 40 anos. Xa non queda ningún.
Montáchelo ti?
Non. Compreino de segunda man e prepareino para ti.
Para min?
Non só para ti.
Vaia!
Segues traballando.
Sabes que iso non é o chisme máis vello aquí?
En serio?
Mira ao teu redor.
Só hai cola e cinta adhesiva.
Antes, o espazo era o orgullo e a alegría das nacións.
Agora só somos uns monos voadores que publican historias en Internet,
coa esperanza de que non nos esquezan.
Estás ben?
Estou, mais será mellor que empece xa.
Teño curiosidade.
Que facedes exactamente?
Preguntei, mais actuaron como se fose información confidencial.
Mudhi gastou moito diñeiro para que esteamos aquí.
Se atopamos algo,
quere ser a primeira en explotalo.
- Iso é todo. - De acordo.
- E que é? - Basicamente, intentamos deter a morte.
Trouxemos células do oído.
Estás células nunca reviven unha vez mortas.
Talvez sexa posible desenvolver unha forma de terapia
que poida activar a rexeneración das células auditivas.
Soa emocionante.
É un pracer tervos aquí.
É sen dúbida mellor ca ser un maldito taxista
para un montón de turistas multimillonarios, creme.
- Sen ofender á túa… - Multimillonaria?
Exacto. Seguro que ela é xenial.
É.
Ben, deixareite traballar.
Deica logo.
EQUIPO TERRA BENVIDA DE VOLTA, MAMÁ!
EQUIPO TERRA
Xa chega por hoxe, non? É hora de ir para a cama.
Quero acabar isto. Non podo durmir de todas formas.
- E cando podes, non durmo eu. - Que queres dicir?
Rosmas. É peor ca rinchar os dentes.
Aínda ben que nos deron algo.
Quedarei K.O.
- Oxalá puidese. - Pois faino.
Merda. Síntoo.
Que parvo son.
Alégrome de que o teñamos logrado. Queríacho dicir.
- Quen non arrisca non gaña. - Ben. Vés?
- Teño plans despois. - Vale.
Divírtete.
1 MENSAXE NOVA
MENSAXE DE VOZ DE PAULA
Unha cousa máis.
É o noso décimo aniversario en San Nicolás, e desta non te libras.
Quero celebralo ao grande.
Ir de viaxe con Flitzi ou algo así.
Vale? Quero flores. Melindres. Todo iso.
Así que vai pensando.
Quérote. Deica logo.
E non discutas con Flitzi.
Si, ou sexa… É todo…
- Non ten sentido! Non o entendo! - Que non entendes?
Charlie e eu non discutiamos. Nunca discutimos. É…
Non podo pensar con claridade agora mesmo.
Intento sacar os nenos deste maldito hotel,
mais a policía non nos deixa en paz.
Agora estamos sós.
Déixanos lidar con iso primeiro.
Perdoa.
Síntoo.
- Podemos falar mañá…? - Mira?
Que foi?
Estaba Hadi raro?
Agora empezas ti tamén con iso?
Preguntáronme iso mesmo polo menos 30 veces.
Que pasa?
Si. Eu tamén me pregunto o mesmo. E ben?
Si, maldita sexa!
Claro que estaba.
- Acababa de volver do espazo. - Paula dixo que pasara algo alí arriba.
Sven.
É unha mensaxe totalmente normal da túa muller.
Que non discutas coa túa filla,
e quere flores e un pouco de acción no voso aniversario.
Alégrate de podela oír de novo.
Hai algo máis.
Non nos coñecemos en San Nicolás.
VISIONS EN DIRECTO 16:43
Necesito un pouco de tempo.
- Claro. - Perdoa.
Grazas.
VISIONS EN DIRECTO 18:30
VISIONS EN DIRECTO 18:31
VISIONS EN DIRECTO 18:30
Merda!
Que pasa? Aconteceu algo?
- Todo ben? - Non foi en directo.
- Que? - A transmisión non foi en directo.
Hai unha diferencia de 90 minutos, e quero saber por que.
Sven, posme nun…
Iso faise normalmente só nos Óscar.
Sabes por que? Temen que alguén diga algo impropio.
Ou algo político ou importante. Non queren incidentes.
Vale. Agora ti.
Sven.
Que pasa aquí?
- Rainer! - A túa muller morreu. Iso é o que pasa.
E Hadi.
E outras 176 persoas.
É unha catástrofe. Un choque.
Si.
Gustaríame bebelo todo e espertar en tres semanas.
Non podo imaxinar como te sentes ti. Deberías durmir un pouco.
Tes unha filla. Vaite deitar.
Por favor.
Pódote ver.
- Ola, rula. - Fai sinais coas luces.
Non podo facer iso.
Todos pensarían que louqueei.
Pois cóntame algo. A que cheira o espazo?
Non creo que teña un cheiro porque non hai moléculas.
Non hai que? Non te…
Carlotta? Podes oírme?
Entramos na zona morta.
PERDA DE SINAL EN:
Entramos na zona sen conexión coa Terra, Carlotta.
PERDA DE SINAL
Carlotta?
Encántanme as perdas de sinal.
Pequenas illas de paz.
Ninguén mira.
- Podo fartarme a galletas. Non o saberán. - Só nós.
Xa…
Só nós.
- Jake? - Que foi?
O espazo ten un cheiro?
- Fisicamente non é posible, seino, mais… - Si que o ten.
Cando entras na esclusa despois de saír e o aire entra con forza,
pódelo cheirar nos traxes un segundo.
E a que cheira?
A bengalas.
A bengalas!
Si, a bengalas.
E baixa iso, por favor. Vólveme tolo.
A min paréceme precioso. É o son do universo.
O universo é un lugar aterrador.
Desfruta da música. Doces soños.
Que durmas cos anxiños.
Non hai noticias do voo AE 7606 tras o accidente sobre o Atlántico.
Descoñécense as causas do sinistro.
Están a buscar a caixa negra.
Vinte e catro horas despois,
con temperaturas baixo cero a uns 1000 km da costa de Irlanda,
non é posible que haxa superviventes.
Estou a bordo do USS Hope. Agora mesmo podo ver…
Charlie.
…helicópteros no horizonte.
- Hai un montón de barcos. - Charlie…
Ei, Charlie!
Charlie!
Charlie, vamos, abre a porta!
Charlie!
Charlie, abre, por favor!
Mírame.
Charlie, mírame.
Síntoo. Non sabía…
Mamá está morta?
Aínda están a buscar…
Está morta?
PERDA DE SINAL
Temos algo que talvez queira oír.
Antes de que todo o mundo o oia.
Contactou connosco control aéreo.
O martes pola mañá, gravaron fragmentos dunha transmisión de radio.
Prema "enter".
Cando estea listo.
Déixeme pasar!
Fóra!
- Necesitamos o intercomunicador. - Fóra!
Sven, tesme que…
Mayday!
Síntoo.
Quérote.
Isto ponse interesante.
Que facía a súa muller na cabina?
PERDA DE SINAL
Ola…
Carlotta?
Ola…
Subtítulos: Lorena Pereiras