NETFLIX ORİJİNAL BELGESEL DİZİSİ
ANTELOPE BELEDİYE BAŞKANI
Evimizin olduğu yerden yaklaşık üç dört blok uzaklıktaki
postaneye doğru yürüyordum
ve sokağın ortasında biraz yapılı
bir adam duruyordu...
Amerikalı olmadığını anladım.
Avrupalıları ayakkabılarından tanırsınız.
Modaya uygun deri ayakkabıları vardı, kovboy çizmeleri değil.
Dedi ki: "Burada mı yaşıyorsun?" "Evet, burada yaşıyorum." dedim.
"Geliyorlar." dedi.
"Diğerleri de burada olacak."
"Büyük karmaşa çıkacak.
Burada çok insan olacak." diye ekledi.
İnsanı kuşku içinde bırakıyordu.
Olayların bu şekilde ortaya çıkacağını kim beklerdi ki?
Hatta rüyalarınızda bile hayal edemezdiniz.
İnsanın hayal edebileceğinden çok daha korkunçtu.
Antelope ıssızlığın ortasında sakin ve küçük bir yerdi.
Neredeyse her şeyden uzaktaydı.
Antelope şehri...
ROSEMARY VE KELLY MCGREER
...yaklaşık 50 nüfuslu dingin ve küçük eski bir kasabaydı.
YEREL ÇİFTÇİLER
Ufaktı ve sakindi.
ABD POSTANESİ
Postanesi vardı.
Bir dükkân vardı.
ANTELOPE KAFE
ANTELOPE DÜKKÂNI VE KAFE
Eski okul binası vardı.
Ve şehirdeki eski kilise.
Antelope kesinlikle sessizdir.
Antelope'da herkes birbirini tanır.
YEREL ÇİFTÇİ
Herkes iyi anlaşır ve birbirine yardım eder.
Toplu mangal partileri, Noel partileri ve daha neler neler olurdu.
Daha çok emekli olmuş işçi sınıfından insanlar vardı
ve hayatlarında ilk kez burada bir ev sahibi olabilmişlerdi.
Son yıllarını huzur ve sakinlik içinde geçireceklerdi.
ÖZEL ARAZİ GİRMEK YASAKTIR
Ve belirli bir derecede yalnız kalabileceklerdi.
Gazetede çok kısa ve küçük bir haber vardı.
Sadece iki ya da üç cümle.
GRUP OREGON'DA ÇİFTLİK ALDI
"Zenginlerin Rolls Royce'lu gurusu
Antelope'da bir çiftlik aldı."
O zaman ne saçma bir şey diye düşündüm.
Başka nasıl ifade edebilirim bilmiyorum.
Yaklaşık 32 bin hektarlık Big Muddy Çiftliği'ni satın aldılar.
Sarp, kayalıklı, dik yamaçlardan oluşan bir yer.
Vahşi ve engebeli.
Orada hiçbir şey yok ki.
Sadece birkaç eski bina ve 24 bin hektara yayılan kayalıklar.
İnsanlar onların ne yaptığına dair hiçbir şey bilmiyordu.
Duyduğumuza göre bu tarikatın aldığı...
Ya da o zaman tarikat diyorlar mıydı?
-Hayır. -Bilmiyorum.
Bir grup insan bir tarım komünü satın almıştı,
ki bu biraz tuhaftı.
Bir gün aniden telefon çaldı
ve karşıdaki "Ben burada çiftçiyim, bu adamlar geliyor.
Bu adamların gelmesini engellemek için
elinizden geleni yapmanız gerek." dedi.
Neler oluyordu?
Anlaşılan burada benim için yepyeni bir dünya başlıyor, diye düşündüm.
Bu insanların kim olduğunu merak ediyorduk.
Neden buradalar?
Daha ne kadar kalacaklar?
Burada neler oluyor?
Çok geçmeden, çevrelerindeki yolları kapatmaya çalıştılar,
böylece insanlar giremeyecekti.
O zaman merak etmeye başladık,
biz burada neye tapıyoruz?
Kısa bir süre sonra Bhagwan geldi,
biz de ne olduğunu anladık.
ANTELOPE SINIRI
Antelope yakınlarında yaşayan komşularım
bütün o inşaat malzemelerinin ve prefabrik evlerin
getirildiğini görebiliyordu.
Açıktı ki, bunlar çiftlik işletmek için gerekli değildi.
Amacının, çölde bir yerde
50 bin nüfuslu bir şehir kurmak olduğuna dair söylentiler ortaya çıktı.
Ve bir iki hafta içinde bu önemsenmeyen konu önemsenir hâle geldi.
Birçok kişi, uzun vadeli planları olduğundan şüpheleniyordu.
Kimse bu boyutta bir şeyin ortaya çıkacağını hayal edemezdi.
Şimdi insanlara anlatıyorum da, bana hâlâ inanmıyorlar.
Çünkü inanılır gibi değil. Bu nasıl olabildi?
Bir gün birisi bununla ilgili bir kitap yazacak
ve sizi temin ederim, kitap çıktığında,
insanlar onu okuyacak ve bu kurmaca diyecek.
Amerika tarihindeki...
FBI GÖREV GÜCÜ BAŞKANI
...en büyük zehirlenme olayını, en büyük telekulak davasını
ve Amerika'da meydana gelen
en büyük göç yolsuzluğunu soruşturacağımız aklımıza gelmezdi.
Buraya ilk geldiklerinde bize uğradılar ve kendilerini tanıttılar.
Vurguladıkları nokta, "Tek istediğimiz toprağımızı ekip biçmek,
dinimizi yaşamak ve iyi komşular olmak"tı.
Ve bence sorun Sheela buraya geldiğinde başladı.
Ma Anand Sheela Rajneesh Vakfı'nı ve ona ait
milyonlarca doları kontrol ediyordu.
Gurunun söylediğine göre...
...Ma Anand Sheela Bhagwan'ın özel sekreteriydi.
Yani sözcüsüydü.
Benim düşünceme göre aslında bütün komünü yöneten oydu.
Bhagwan'ın üst düzey yardımcısı Ma Anand Sheela
ve komünün bir düzineden fazla diğer liderlerinin
güney Almanya'da saklandığı düşünülüyor.
Hayatının büyük bir kısmını Bhagwan'ın yanında geçirmiş.
Bu iş için mi yetiştirilmiş bilmiyorum
ama kesinlikle o çevreye dahil olmuştu
ve son derece güvenilir bir yardımcıydı.
Bu ülkedeki federal savcılar Batı Almanya hükümetinden,
Ma Anand Sheela'yı Birleşik Devletler'e iade etmesini istedi.
Bhagwan Rajneesh'in eski sekreteri olan Sheela
yolsuzluk ve Oregon'da cinayet girişimiyle suçlanıyor.
Kendi gündemi vardı ve kimsenin yoluna çıkacağına inanmıyordu.
Polis, Sheela'nın nerede olduğunu biliyor mu?
Bize Zürih'in dışında bir yerde ormanda yaşadığı söylendi.
MAISPRACH, İSVİÇRE
Her taç, giyotinle gelir.
Giyotin olmadan tacı takamazsınız.
Ve bu benim kaderimdi.
Ama insan neden bir başkasını giyotinin altına yatırır?
Gücü yüzünden.
Gücünü kırmak isterler.
Ve giyotine rağmen beni henüz öldüremediler.
Ruhumu henüz öldüremediler.
Nereye gidersem gideyim bu tacı takacağım.
Giyotinin altında olmak beni korkutmuyor.
Upuzun bir liste oluşturan iğrenç suçlarla suçlandım.
Tabii ki hepsi suç girişimi.
Normalde, yaptığım işte başarılı olurum.
Bu bir şaka.
Dünya bana ve karakterime karşı
sık sık suikast düzenliyor.
Kaybedecek bir şeyim yok.
Kaybedecek neyim var?
BİRİNCİ BÖLÜM
BOMBAY, HİNDİSTAN
Bhagwan'la ilk tanıştığımda
16 yaşında küçük bir kızdım.
Babam hepimize Bhagwan'ı ziyaret edeceğimizi söyledi.
Dedi ki, eğer bu adam uzun yaşarsa ikinci Buda olacak.
Dilinden Saraswati düşmüyor.
Dilinden Bilgelik Tanrıçası düşmüyor.
Böylece dairesine gittik.
Babamla birlikte sırtımızı duvara yaslayarak oturduk.
Oturma odasına güzel bir Aralık sabahı esintisi geliyordu.
Bütün duvarlar yüzlerce kitapla kaplıydı.
Ve...
Bhagwan'ı gördüm. Bu benim sonumdu.
DAHA SONRALARI OSHO OLARAK BİLİNECEK
Bhagwan arkadan böyle geldi.
Üzerinde beyaz şalı vardı, bir de lungi'si.
Altında hiçbir şey yoktu,
güzel kıllı göğsü görünüyordu.
Sonra fark ettim ki,
yanaklarımdan göz yaşlarım süzülüyor.
O gülüşünü ve açık kollarını gördüm.
Ve o zaman kollarına koştum.
Bütün zihnim eridi.
İşte o an...
...eğer ölüm gelseydi...
...kabul ederdim.
Hayatım tamamlandı. Hayatım tekamüle erdi.
PERTH, AVUSTRALYA 1968
Roger ve ben 1966 yılında evlendik.
O zamanlarda batı Avustralya'da yaşıyorduk.
Evlenmeniz ve aile kurmanız son derece normaldi.
Evlendikten iki yıl sonra oğlumuz doğdu, Peter.
Bir rüyayı yaşıyorduk.
Genç insanlar tanışır, birbirlerine aşık olur,
evlenir, çocukları olur,
sonsuza dek mutlu yaşar.
Ama bence bu böyle değil.
Bence farklı.
Çok kırgın ve öfkeliydim.
Roger'la ben evliliğimizde ciddi sorunlar yaşıyorduk.
Her şeyi içime attım, içime attım
ve sonra patladım işte.
Kendi kendime dedim ki: "Bir daha buraya gelmek istemiyorum.
Bunu istemiyorum. Bu konuda bir şey yapmam gerek."
Genç bir komşum
bana, toplum sağlığı merkezindeki bir psikologdan bahsetti.
RAJNESSH SANNYAS AŞRAMI
Roger da benimle geldi.
Çok ama çok gergindim.
O adam o küçük binadan çıktı ve bize doğru geldi.
Uzun turuncu bir elbise giydiğini fark etmemiştim.
Ve boynunda boncuklu bir kolye vardı. Hiç fark etmemiştim.
Dedi ki: "Burayı bir meditasyon merkezi yapacağız.
Şimdilik ufak bir yer. Sadece başlangıç için böyle.
Ve biz de meditasyon yapacağız."
"Meditasyon mu? O da ne?" diye sordum.
Oradaki küçük binaya davet edildik.
Bir sürü başka insan da vardı, yine turuncu kıyafetler giymişlerdi.
Ve Bhagwan'ın çok büyük fotoğrafları asılıydı.
Gerçekten ışıltılı gözler.
Sanki... derin kuyular gibi.
Psikolog Roger'la bana maske verdi, etrafı göremiyorduk.
DİNAMİK MEDİTASYON
Dinamik Meditasyon, Hinduizm ve psikoterapinin birleşimidir.
1. KISIM: KAOTİK NEFES
Bize, müziğin ilk kısmında
burnumuzdan çok hızlı ve şiddetli
nefes alıp vermemizi söyledi.
Şiddetli nefes alıp verme ve hiperventilasyon,
Kundalini adı verilen uyuyan gücü uyandırmak için kullanılıyor.
İkinci kısımda ise her şeyi bırakacaktık.
2. KISIM: PATLAMA
İçimizden geldiği gibi bağırmak.
Ne gelirse, izin verecektik.
3. KISIM: HU!
Üçüncü bölümde,
ellerimizi kaldırıp aşağı yukarı zıplayacaktık.
Ayaklarımız yere her değdiğinde "Hu! Hu!" diyecektik.
4. KISIM: SESSİZLİK
Ardından dördüncü bölüm sessiz kısım olacaktı.
Çok sessiz ve sakin kalıyordunuz.
Ancak bittiğinde ben ağladım.
Bu beni rahatlatmıştı.
Öylece ağladım.
Roger beni o grup hâlindeki insanların içinde buldu.
Çok büyük bir insan grubuydu. Elbiselerimi çekiştiriyordu.
Gerçekten beni sertçe çekerek "Geri dön! Geri dön!" diyordu.
Sürekli "Geri dön! Geri dön!" diyordu.
(GİZLİ KONUM)
Öncelikle Sannyasin'lerin çoğunluğunun neden Osho öldükten sonra
Sannyasin olduğunu anlamanız gerek.
Onu hiç görmediler, hiç duymadılar, çiftlikte hiç bulunmadılar.
Çiftlikte olanlar ise, aralarında bir bağ geliştirdi.
BHAGWAN'IN ŞAHSİ AVUKATI
Bu belki bir savaşa birlikte gitmek gibi bir şey.
Aşırı derecede yoğun bir deneyimi paylaşmanın bağını hissediyorsunuz,
birbirinizle yakınlaşıyorsunuz.
Aileden de çok daha öte,
çok derin bir bağlantı ve bağ, anlıyor musunuz?
Sevgi.
Orada olanlar böyleydik.
Ben dünya tarihinde birinin doğabileceği
en iyi zamanda ve en iyi yerde doğdum.
1940'ların sonunda, savaş sonrasında Birleşik Devletler'de doğdum.
O zaman orta sınıftan insanlar başarılı olup, düzgün yaşayabiliyordu.
Eğer zekiyseniz, paranız olmasa bile eğitim alabiliyordunuz.
Böylece hukuk fakültesine gittim.
Ve...
Zekiydim.
Saldırgandım, muhaliftim.
Ve hayatımda ilk kez bu alanda, bunlar işime yaradı.
Los Angeles'da bir firma beni işe aldı. Manatt firması.
O zaman Birleşik Devletler'in en hızlı büyüyen hukuk firmasıydı.
İkinci kıdemli avukattım.
Davalarda gerçekten iyiydim.
Adeta, rakiplere karşı
mücadele için doğmuştum.
Jack Kent Cooke'un ve Lakers'ın,
Linda Ronstad'tın avukatıydım.
Shaun Cassidy için büyük bir davaya baktım.
Çok havalıydı.
Ama deli gibi çalışıyordum.
Resmen tükenmiştim. Bitmiştim.
Bir dostum vardı. Yakın arkadaşlarımdan biri
Hindistan'a gidiyordu.
Hatta geri geldiğinde onu ben almıştım
ve dağlara çıkmıştık.
64 model bir Volkswagen minibüsümüz vardı, hani ev gibi olanlardan.
Sanki değişmiş gibiydi.
20 yaş gençleşmişti.
Yüzü aydınlanmıştı.
Küçük bir çocuk gibi gülümsüyordu.
Sam yanında Osho'nun kasetlerini getirmişti.
Daha önce onları hiç duymamıştım.
Ve bir anda hayatımın değiştiğini anladım.
Bhagwan çok moderndi.
Çok trenddi.
Bir modaydı.
Entelektüelleri cezbediyordu.
Yani gelenekler ve dünyevi hayat tarzından sıkılmış entelektüelleri.
Ben Bhagwan'ı tanıdığımda, gücünün zirvesindeydi.
Durdurulamaz bir gücü vardı.
Bhagwan gidip küçük gruplar hâlindeki insanlarla konuşuyordu.
Orada müritler ediniyordu.
Çektiği kitle, toplumun kaymak kesimiydi.
Sonra kendi kitaplarını yayınlamaya başladı.
BOŞ TEKNE
Göz açıp kapayıncaya kadar
rock yıldızlarından daha büyük olmuştu.
Stadyumlar dolup taşıyordu.
20 bin, 30 bin kişi diyebilirim.
Bir gün yağmur yağmaya başladı.
Birkaç kişi ayağa kalkmaya yeltendi.
O sırada Bhagwan şöyle seslendi:
"İşte bunlar arayış içindekiler. Birkaç damla yağmura bile dayanamıyorlar."
Herkes ayağa kalktı.
Derin bir sessizlik oldu.
Ve o konuşmaya devam etti.
Verdiği derse gitmiştik.
Bir anda Bhagwan beni ön sıradan çağırdı.
Ayağına yarım metre uzaklıkta oturuyordum.
Beni kutsadı ve dedi ki,
"Sheela sen bana aşıksın,
ben de sana aşığım."
İnsanları provoke etmekten utanmazdı.
Spiritüalizm, kapitalizm ve cinsellik üzerine konuşurdu.
İleri derecede devrimciydi.
Gitgide daha fazla batılı geliyordu.
Uluslararası bir komün kurmak istedi.
Meditasyon yapacağı ve bir enerji alanı yaratabileceği bir topluluk.
Böylece Bhagwan Puna'ya taşınmaya karar verdi.
Ona yakın olmak bir gereklilikti.
Fiziksel bedeni hepimiz için çok önemliydi.
RAJNEESH AŞRAMI
POONA, HİNDİSTAN
Hindistan'a gidip Bhagwan'la tanışmak için çok sabırsızlanıyordum.
Meditasyon merkezine gelen bazı insanlar
ziyarete gidip, geri dönmüştü.
Aşramı, Bhagwan'ı
ve ayağının dibinde oturabileceğinizi anlatıyorlardı.
Ben de ustamın ayağının dibinde oturma ihtiyacı hissetmeye başladım.
Ve bir noktada dedim ki: "Ben Hindistan'a gidiyorum."
Boşandıktan sonra,
sabah kalkıp "Ne yapıyorum ben?" diye düşünmeye başladım.
"Ne yapıyorum?
Çok yiyorum, çok içiyorum,
çok çalışıyorum.
Ne için?"
Sonra yeter dedim ve ortaklıktan çekildim.
İnsanlar altın madenini bıraktığım için deli olduğumu düşündü.
Böylece Hindistan'a gittim.
Hindistan'a ilk gidişimi hatırlıyorum.
Uçaktan indim ve taksiye atladım.
İki şeritli yollar vardı.
Hindistanlı kamyon ve otobüs şoförleri, hepsi birbirini atlatmaya çalışıyordu.
Başlangıcından beri tamamen kendimi kaybetmiştim.
Çok fazla insan vardı,
çok farklı kokular, rayihalar birbirine karışıyordu.
Ve gürültülüydü.
Hayatınızda göremeyeceğiniz kadar büyük gecekondu semtleri vardı.
Tam ortasında ise aşram bulunuyordu.
Bir kapısı vardı.
Kapı açıldığında ve Roger'la birlikte içeri girdiğimde,
bambaşka bir dünyayla karşılaştım.
Gerçekten huzurluydu.
Çok yeşil, yemyeşildi.
Turuncular içinde küçük gruplar hâlinde insanlar
etrafta oturuyor ya da ayakta birbirleriyle sessizce konuşuyorlardı.
Gerçek bir vaha gibiydi.
Ve Bhagwan'ın evi, o yeşilliklerin arasında öylece görünüyordu.
O an şöyle hissettim:
"Sonunda, başardım."
O gün, güneşli bir gündü.
Bir sürü ağaç, çok güzel yaşlı ağaçlar
papağanlarla, binlerce papağanla doluydu.
Bordo elbiseler giymiş bir insan denizi etrafta dolaşıyordu.
Ama son derece hafif bir hareketti.
İnsanlar birbiriyle konuşuyordu.
Oturup çay içenler vardı, sarılanlar vardı.
Orada olmak istemiştim.
İşte geldim, diye hissettim.
Buraya ait değilim
diye hissederek geçirdiğim bir hayattan sonra.
Buna ailem de dahil.
Sanki eve gelmiş gibiydim.
Bhagwan her sabah vaaz veriyordu.
Ve onu ilk kez gerçekten fiziksel olarak o zaman gördüm.
O günlerde Bhagwan dümdüz beyaz bir elbise giyiyordu.
Elbisenin etekleri ayak bileklerine kadar iniyordu.
Uzun bir sakalı vardı.
Kesinlikle bilge bir görünüşü vardı.
Elleri, bir tür selamlama olan namaste pozisyonunda
kapıdan içeri girdi.
Ve kapıdan sandalyesine doğru ilerledi.
Ve bana sanki o yere değmiyormuş,
sadece süzülüyormuş gibi geldi.
Yaptığı bir hareket nedeniyle sakalında ufak bir hareketlenme oldu.
Sonra yerine oturdu.
Arka taraftaki sivrisinek tellerine yaslanıyordum.
Ben hiç kimseydim.
Onu dinlemek ve onunla olmak o kadar güçlüydü ki.
Müthiş güçlüydü.
O sırada ne düşündüğümü hatırlamıyorum bile.
Ama kendimi onun ayağının dibinde otururken buldum.
Ve sonra benimle konuştu.
Ben hiçbir bakımdan özel değilim.
Tanrının oğlu olduğumu iddia etmiyorum.
Basitçe bir şey söylüyorum. Uyuyordum, şimdi uyandım.
Siz de uyuyorsunuz ve siz de uyanabilirsiniz.
Ben insanların uyanmasına yardım etmeye devam edeceğim.
Uyanmış insan, yeni insan olacak.
BÖLÜM
YENİ İNSAN
Hristiyan veya Hindu olmayacak.
Muhammed'in dininden olmayacak. Hint olmayacak.
Alman olmayacak. İngiliz olmayacak.
Sadece uyanmış bir insan olacak.
Bhagwan, yeni insanı yaratmak istedi.
BHAGWAN SHREE RAJNEESH'İN DOĞUM HARİTASIU
BİR ARAYA GELİYORLAR
ÖNGÖRÜ
Yeni insan bir diğeriyle uyum içinde yaşar.
Doğayla uyum içinde yaşar.
Bütün milliyetler,
bütün renkler,
bütün dinler
bir arada oturur.
Bu yeni insanın sadece bir diğerine saygısı vardır.
Doğu, sözde spiritüellik nedeniyle aksak kaldı.
Teknolojisi olmadan, yoksul ve bilimsellikten uzak kaldı.
Batı ise materyalizmi seçti.
Ama insan boşluk ve anlamsızlık içinde.
Spiritüellik olmadan bir merkez olamaz.
İnsan parçalanıyor.
Batı insanı yarım.
Doğu insanı da yarım.
Benim buradaki çabam bütün insanı yaratmak.
Normal gurular maddeyle ve cinsellikle ilgili her şeyi
tümden reddeder.
Eski dönemlerde bu akım işe yarıyordu,
her şeyi tasfiye edebilirdiniz. Güzel.
Ama artık modern zamanlardayız.
Bhagwan bütün bunlara saldırıyordu.
Reddedilme olmadan da ruhani olabilirsiniz.
Şimdi iki yol var.
Ya dünyanın sözde dini gelenekleri doğrultusunda
seksi baskı altına almak
ya da onu dönüştürmek.
Ben dönüştürmekten yanayım.
Dolayısıyla ben Sannyasin'lerime yaratıcı olmalarını öğretiyorum.
Müzik yaratın, şiir yaratın,
resim yaratın, seramik yaratın.
Bir şey yaratın!
Ne yaparsanız yapın, büyük bir yaratıcılıkla yapın.
Yeni bir şeyleri var edin.
Ve cinselliğinizi de daha yüksek bir düzeyde yaşayacaksınız.
Benim için sanki bir anda bir kapı açılmıştı.
Çünkü Bhagwan çok derlemeci ve çok bilgiliydi.
Felsefe profesörüydü
ve daha önce hiç duymadığım şeylerden bahsediyordu.
Bütün farklı dinlerden bahsediyordu.
Buda'dan, Zerdüşt'ten bahsediyordu.
Bunlara saygı göstermemesine kapılmıştım.
Bunu çok yenileyici bulmuştum.
Benim için, bu harikaydı.
Bir şeylere gülebilirsin. Hayatla ilgili sürekli ağlamak zorunda değilsin.
Tartışma yaratıcıydı ve çok popülerdi.
Engin özellikleri vardı.
Onunla, bir salonda altı yedi bin kişiyle birlikte oturduğunuzda
oradaki ona dönük herkesin sarhoş olduğunu görüyordunuz.
Yani o kadar sarhoş oluyorlardı ki
vaazdan sonra hızla ayağa kalkarlarsa sendeliyorlardı.
Bu inanılmaz enerjiyi insanlara kanalize edebiliyordu.
Size çalışabileceğiniz güvenli bir alan sağlanması gerek.
Sıradan şeylerin,
tabuların, yasakların bir kenara kaldırıldığı bir alan.
Ve bu sadece bir başlangıç.
Çok daha fazlası gelecek.
Yoldalar.
Gelecek olanlar yoldalar.
Daha milyonlarcası gelecek.
Bu yüzden sizin sorumluluğunuz büyük.
Çünkü yolu siz hazırlıyorsunuz.
Herkes, büyük deneyin başlangıcında olduğunu hissediyordu.
Ve gerçekten bunun, gezegendeki bilinçliliği
dönüştürecek potansiyele sahip olduğunu gördük.
Gerçekten...
...seçilmiş insanlar olduğumuzu hissettik.
Biz materyalist spiritüalistleriz.
Dünyada daha önce hiç böyle bir şey görülmedi.
Bu yeni bir deney, yeni bir başlangıç.
Ve harika bir geleceği var.
MARIN EYALETİ, KALİFORNİYA
Aslında kurumsal finans alanında çalıştım.
One Wall Street'te uluslararası bir bankada çalışıyordum.
ULUSLARARASI RAJNEESH VAKFI BAŞKANI
Bu holistik topluluğu kurmak istedim
ve bunu Sannyasin olmadan çok önce yapmak istemiştim.
Neo-Balans adında bir şirket kurarak
Hindistan'a mal akışını kolaylaştırdım.
Ve bu topluluğun yeşermesi için temel altyapıyı düzenledim.
O sırada Vietnam dönemine girmek üzereydik.
Hükümetimiz ve kültürümüz tarafından bize söylenen,
aslında olan biten şeyler değildi.
Üniversiteye gitmemiz, işe girmemiz, aile kurmamız bekleniyordu.
İnsanlar dinlerin,
hükümetlerin geçerliliğini sorgulamaya başlıyordu.
Ve bence o dönemde birçok gencin buna başkaldırmasının
ve bu cevapları bulmak için kendi içlerine dönmesinin nedeni buydu.
Birçokları için insan potansiyeli hareketi
yüzyılın en önemli toplumsal icadı.
BIOFEEDBACK- BATININ YOGASI
Bu hareket ticarileşti.
NEW AGE'İ KEŞFEDİN
Yüz binlerce insanı
insan potansiyeli uzmanlığına...
TAROT SINIFI TİBET MEDİTASYONU
...kendini gerçekleştirmeye, aydınlanmaya, yaratıcılığa yöneltti.
Ruhani gelişime çeken bir din, bir karşı kültür,
kökleşmiş bir olgu hâline geldi.
Bunun geleceğimiz olabileceğini söylüyorlar.
Osho meydana gelen New Age uyanışının bir parçasıydı.
Ve Puna'daki aşramda,
dünyada herhangi bir yerde var olan en dinamik
New Age terapileri uygulanıyordu.
Bu Avrupalılar ve Amerikalılar,
doğunun nasıl bir yer olduğunu görmek için Hindistan'ı dolaşıyordu.
Burası sanki benim ailem, benim yuvam gibi.
Zenginlik ve bolluk var.
Benim için artık batıda bir şey yok.
Diğer spiritüel felsefeler
ve Berkeley'deki o bütün ezoterik saçmalıklar üzerinde çalışıyordum.
O sırada arkadaşlarımdan biri Puna'dan geldi.
Onda büyük bir değişiklik gördüm.
Sanki benim aradığım şeyi bulmuş gibiydi.
Ben de bulmak için Puna'ya gittim.
Bu, çok hızlı büyüyen topluluğun
ihtiyaçlarını karşılamak için sürekli bir gelir sağlıyordu.
Bhagwan finans işinden anlıyordu.
Batılılar rupi yerine dolarla geliyordu.
Meditasyon da bir üründü.
Onun zihninde yapmayı düşündüğü işi
yapmasını sağlayan parayı getiren bir ürün.
Ben meditasyon yapmıyordum.
Bu konu beni çekmiyordu,
benim ilgi alanım değildi.
Ben çalışmayı severim.
Ama bu Bhagwan'la aramda bir soruna neden olmadı.
Pazarlama yeteneğini biliyordum.
Örgüt oluşturmayı biliyordum.
Kapitalist yöntemle çalışan bir topluluk kurmayı biliyordum.
Sheela zekiydi. Eğlenceliydi.
Kurnazdı.
İktidar isteği vardı.
Çok cezp ediciydi.
İnsanlarla nasıl başa çıkılacağını,
yeni bir komünü nasıl yöneteceğini biliyordu.
Paraya ihtiyaç vardı.
Barınmaya ihtiyacımız vardı. Ve yeni arazi almamız gerekiyordu.
Bir fikir öne sürdüm.
Burada en azından üç dört bin Sannyasin var,
bize borç verebilirler.
Bir gecede kart sistemi olan küçük bir banka kurduk.
Kesinlikle büyük bir nakit akışı oldu.
Bir anda elimize birkaç yüz bin dolar geçti.
Ve bu para Hindistan için büyük bir miktar.
Geçmişte bütün komünler, servet karşıtlığını savunan
bu aptal fikir yüzünden dağılıp gitti.
Bhagwan'ın öğretisi şuydu: Kendimizi soyutlamak,
Himalayalar'da oturup meditasyon yapmak zorunda değiliz.
Piyasanın bir parçası olmalıyız.
Şu anda komünde 1500 Sannyasin çalışıyor.
Kıyafete ihtiyaçları var.
İlaca ihtiyaçları var.
Her şeye ihtiyaçları var.
Bu komün yaşayacak.
Ve bunun mümkün olmasının tek yolu zengin olmak.
Ne kadar çok yaparsak o kadar büyürüz.
Sürü hâlinde insan geliyordu.
Müritler duvarı aşarak geliyordu.
Hiçbir engel tanımıyorlardı.
Bhagwan beni gözlemliyordu.
Beni denemek istedi.
Ve ben asla ona söylemek istediğimi söyleyemeyecek kadar yetersiz hissetmedim.
Şimdi anlıyorum ki,
gözü hep benim üzerimdeydi.
Yaptığımız ilk şey, ön büroya gitmek oluyordu.
Burası önü camlı bir büroydu.
Ön kapıdan girdiğinizde hemen karşınızdaydı.
KAPISIZ GEÇİŞ DANIŞMA
Tam orada çok ufak tefek Hindistanlı bir kadın kocaman bir koltukta oturuyordu.
BHAGWAN'IN SEKRETERİ
Anlaşılan oranın patronu oydu.
Bu Laxmi dediler, Bhagwan'ın sekreteri.
Osho'nun özel sekreteri olmak, tahmin edebileceğinizden daha fazlasıydı.
Osho'nun sekreteri temel olarak her şeyi yönetmekten sorumludur.
Bhagwan'ın özel sekreterinin rolü, onun için çarmıhı taşımak gibidir.
Büyük bir roldü.
Laxmi'nin rolü ise Bhagwan'ın sözcüsü olmaktı.
Dışarıdan bakıldığında sanki sınıfsız bir toplum var gibiydi.
Aşrama gittiğinizde,
farklı yetkilere sahip insanlar olduğunu görüyordunuz.
İş istemek için büroya gittim.
Laxmi'nin sağ yanında son derece neşeli genç bir Hindistanlı kadın vardı.
SEKRETER YARDIMCISI
Sheela'yı ilk kez o zaman gördüm.
Bana dedi ki: "İş mi istiyorsun?
Çok iyi. Sorumluluk sahibi bir temizlikçiye ihtiyacımız var."
Temizlikçi mi?
Bunca yolu temizlik yapmak için mi geldim?
Ortak tuvaletleri temizlemek ilk yıl boyunca benim işim oldu.
Bhagwan zihinsel eğlence için buraya gelen insanları istemiyordu.
Bir topluluğu destekleyecek insanları istiyordu.
İlk günlerde yüksek eğitimli entelektüeller,
doktorlar, avukatlar, şehir plancıları olarak bir araya geldik.
Amacımız dünyada mümkün olabilecek şeyin
bir örneği olabilecek bir topluluk yaratmaktı.
Bu ilk Sannyasin şehri olacak.
Beş yıl içinde 50 bin Sannyasin buraya gelecek.
On yıl içinde 100 bin Sannyasin buraya gelecek.
Bhagwan yeni bir komün, Buda sahası oluşturmak istiyordu.
Bu Buda sahası vaat edilmiş topraklardı.
RADHA MEDİTASYON ALANI
Bu yüzden yeterince büyük bir nüfusu
barındırma potansiyeli olan
bir arazi arıyorduk.
On bin kişiye yetecek yerimizin olması gerekiyordu.
Barınma tesisleri olacaktı ve Bhagwan yoluna devam edecekti.
Farklı bir platoya, farklı bir seviyeye geçecekti.
Bhagwan, Laxmi'yi yeni topraklar bulması için gönderdi
ve bu işi sonlandırmadan geri dönmemesini söyledi.
Laxmi'yi, Delhi,
Kutch
ve Bombay'a gönderdi.
Sorun şuydu,
o dönemde Başbakan Bayan Gandhi'ydi.
Siyasi olarak bir tıkanma noktasına gelmiştik.
Bizi kendi toplumlarına bir tehdit olarak görüyorlardı.
Onun, kendi ülkesinde bile kendini ifade edemeyen
muhteşem bir spiritüel öğretmen olduğunu düşünüyordum.
Bir gün Puna'ya
köktendinci bir Hindu geldi.
Vaazın ortasında ayağa kalktı
ve Bhagwan'a bıçak fırlattı.
Bıçak Bhagwan'a isabet etmedi
ama kıl payı geçti.
O zaman Bhagwan anladı ki,
kendisini, aşramını ve insanlarını korumak için
artık başka önlemler almamız gerekiyordu.
O zaman kütüphaneye gittim.
İnsan Hakları Bildirgesi'yle Anayasa'nın kopyasını aldım.
Birleşik Devletler bütün insanlara dini inançlarını uygulama hakkı veriyor.
Hindistan'dan çıkmayı araştırmamız gerektiğini düşünmeye başladım.
Bir akşam tam duştan çıkmıştım ki,
telefon mesajı geldi.
Bhagwan'ın odasına çağrıldım.
Bana "Sheela, ön sıralardasın." dedi.
Ve sonra "Laxmi'yle ilgili ne düşünüyorsun?" diye sordu.
Bhagwan'a dedim ki: "Bu konuda pek umut göremiyorum."
Laxmi ona bir arazi bulmayı beceremiyordu.
Bana "Bhagwan gibi bir adamı nereye götürürsün?" diye sordu.
Bense "Belki Amerika'da iyi bir iş çıkarabilirim." dedim.
Yüzü bir anda aydınlandı.
Bhagwan'a dedim ki:
"Birleşik Devletler'de hiçbir sorun yaşamayacağımıza dair bir kanıya sahibim.
Anayasaları çok saygıdeğer".
Bana, "Sheela, sana bir haberim var." dedi.
Elini başıma koydu.
Sadece ona baktım.
Gözlerimden yaşlar süzülüyordu.
O sırada dedi ki: "Sheela, sen benim yeni sekreterimsin."
Hemen ardından ekledi:
"Tamam, gidip Amerika'da yer bak."
68 yılıydı.
17 yaşındaydım.
Babamız bize ,"Eğitim almanız için sizi Amerika'ya gönderiyorum." dedi.
MONTCLAIR EYALET ÜNİVERSİTESİ
Amerika'yla ilgili beni heyecanlandıran ne miydi?
Galiba o dönemde her şeydi.
Amerika vaat edilmiş topraklar gibiydi.
Özgürlük fikrinden, kadınlarla erkekler arasındaki
eşitliği görmekten büyülenmiştim.
Ve renkler. Bu önemliydi.
Birinci sınıfta,
Montclair Eyalet Üniversitesi'nde
kocam Mark'la tanıştım.
Henüz bir Chinmaya değildi.
Güzel bir adamdı.
İlk aşkım.
Beni hep güldüren, Yahudilere özgü bir mizah duygusu vardı.
Gülmekten karnım ağrırdı.
Kanal Caddesi'nde yürümeyi severdik.
O büyük binalar arasında
turşu yerdik. Hani şu büyük bidonlardan.
Kendimi çok iyi hissediyordum.
Ama hasta bir adamdı.
Mark'ın Hodgkin hastalığı vardı.
Bununla 13 yıl mücadele etti.
Ölüm kılıfsız bir kılıç gibi hep burasındaydı.
O ölmeden önceki gece
aynada kendime baktım
ve bir anda yüzümü gri gördüm.
Chinmaya'yla ilgili ters giden bir şeylerin olduğunu anladım.
Bhagwan'a dedim ki,
"Sanırım Chinmaya ölüyor."
O da dedi ki, "Doğru hissediyorsun.
Ama gözlerinde yaş olmasını istemiyorum.
Çünkü eğer gözyaşlarını görürse, ölmek onun için daha zor olur."
Ve Chinmaya'nın önünde tek bir gözyaşımın bile akmasına izin vermedim.
Bu kadar derin bir acıyı hiç yaşamadım.
Bhagwan doktorlara beni üç gün uyutmalarını söyledi.
Üç gün sonra uyandığımda,
"Bu sayfa kapandı.
Şimdi artık işe gömüleceksin." dedi.
POONA AŞRAMI, 1980
Bir gün geldi ve Bhagwan sabah vaazında bize, içimizden yeterince kişinin
onunla sessizlik içinde iletişim kurabileceğini,
artık daha fazla konuşmayacağını söyledi.
Duyulmamış bir şey. İnanılmaz.
Ama konuşmayı kesti.
Bahçede kahvaltıda yanımda bir Sannyasin oturuyordu.
"Osho nasıl?" dedim. "Sessizlik içinde." dedi.
Bunca yolu karşısında oturup onu dinlemek için geldim
ama o sessizlik içinde.
Bu aynı zamanda inziva da demekti. İnsanlarla görüşmüyordu.
O sessizliğe gömüldüyse
kim konuşacaktı?
Bhagwan halka açık ders vermeyi bırakınca,
sekreteri olarak sözcüsü ben oldum.
Omuzlarıma büyük bir yük bindi.
Bhagwan'ın yasalarla doğrudan çatışmaya girmesini istemiyorduk.
Bu yüzden bana vekaletname verildi.
Süresiz genel bir vekaletname.
İnsan bu kadar yetkiyi
sadece çok güvendiği birine verebilir.
Ekibimle büyük bir toplantı yaptım.
Amerika'ya gideceğimizi açıkladım.
"Hindistan'ın ortasında,
dalları ve kökleri
böylesine yayılmış devasa bir ağacı taşımanın
ne demek olduğunu iyi anlayın." dedim.
Büyük bir tehlike söz konusuydu.
Bu insanlara çenelerini tutmanın
ne demek olduğunu anlattım.
Kimsenin olan bitenden haberinin olmaması gerekiyordu.
Çünkü eğer insanlar duyarsa, bu gerçekleşemezdi.
Bombay'a gittim.
Vize başvurusunda bulundum.
Göçmenlik ofisine gittim.
"Sizinle şahsen görüşmek istiyorum." dedim.
O kağıdı kendi gözlerimle gördüm,
"Bhagwan'a vize verilmesi" yazıyordu.
Randevu ofisindeki patronum dışarı çıkmamı söyledi.
Ona tedirgin gözlerle baktık.
Ama orada öylece durduk.
O sırada kapı açıldı,
Bhagwan'ın zırhlı beyaz Rolls Royce'u
kapıdan çıktı,
garaj yolunu geçti
ve aşram kapısından çıktı.
Hindistan'da olduğum dört yıl boyunca hiç aşramdan dışarı çıkmamıştı.
Ve bir anda gidiverdi.
Gecenin bir yarısı havaalanına gitmek zorundaydık.
Uçağımız
bir 747 Pan-am'dı.
Ve üst katı tamamen ona ayrılmıştı.
Şuradaki, şu güzel fotoğrafta ona ilk içkimi koyuyorum,
bir kadeh şampanya.
Koyduktan sonra şişeyi eline aldı.
"Şimdi de Sheela'm için." dedi.
Bana da içki koydu.
Ve Hindistan'dan ayrıldık.
Tanrı kaçtı.
Görünüşe göre Bhagwan 1 Haziran'da Puna'daki aşramdan
herhangi bir bilgi vermeden, vedalaşmadan ayrıldı.
Müritlerine nerede olduğu söylenmedi.
Bazı söylentilere göre kendisi hâlâ Birleşik Devletler'de.
Böylece Los Angeles'a döndüm.
Ne yapacağımı bilmiyordum.
Bir Pazar sabahı eski bir kız arkadaşımla takılıyorduk.
Yatakta kahve içip kurabiye yediğimizi hatırlıyorum.
Arkadaşım o sırada L.A.Times'ı getirdi.
GURU AŞRAMI OREGON'A GETİRİYOR
Russell Chandler'ın hazırladığı büyük bir haber vardı.
Osho, Birleşik Devletler'deydi.
Aşramdaki taşınabilir her şey yavaşça ama güvenli bir şekilde söküldü,
satıldı ya da götürüldü.
Çocuklarımı ve kocamı alıp Bhagwan'la yaşamak için Hindistan'a gitmiştim.
Bildiğim her şey, bütün dünyam paramparça oluyordu.
Telefonu aldım ve 5-0-3 bilgi hattını aradım.
"Orta Oregon'daki şu insanlarla konuşmak istiyorum." dedim.
Kadın dedi ki: "Bekleyin, bağlıyorum."
Herkes kim olduğunu ve neler olduğunu biliyordu.
"Bakın, ben Los Angeles'da bir avukatım.
Yakınlarda Sannyas dersleri aldım ve sizin için ne yapabilirim?" dedim.
30 saniye sonra Sheela'yla konuşuyordum.
"Oregon'a kaydoldunuz mu?" diye sordu.
Hayır dedim.
"Oregon'a kaydolun ve buraya gelin." dedi.
Ben de öyle yaptım.
Bhagwan porselen gibiydi,
çok kırılgandı.
Çok değerliydi,
milyon yaşındaydı.
Ve ben de onu bir ülkeden
diğerine götürme sorumluluğunu alma şansına eriştim.
Hem de çok genç yaşta.
Bu hayatımın macerasıydı.
Sanki biri ayaklarımın altından halıyı çekmiş gibi hissettim.
Ama beklemekte kararlıydım.
Geri geleceğini biliyordum.
Çünkü eğer gelmezse, ben ne yapacaktım?
Ama geri gelmedi.
Yedi sene geri gelmedi.
Rajneeshpuram canlı büyük bir operaydı.
Sheela sopranoydu.
Bhagwan tenordu.
Rajneeshpuram ise sahneydi.
Operaların sonu hep trajiktir.
Ama bu operanın o kadar farklı yüzleri ve boyutları vardı ki.
Oregon halkına şunu demek isterdim,
"Bu opera ayağınıza geldiği için kendinizi şanslı sayın."
ANTELOPE SINIRI, NÜFUS: 40 DİKKATLİ SÜRÜN
Alt yazı çevirmeni: Bilun Yılgör