เยี่ยม ทำได้ดีมากเอากุสโต
ทำได้ดีมาก
ฉันชอบมาก เยี่ยม ทีนี้ หายใจ
- หายใจและจ้วง - ครู มีคนอยู่ใต้น้ำ
โกโย่ สักวันหนึ่ง นายจะจมน้ำตาย
- ออกมา - ครับ ครู
โกโย่ สักวันหนึ่ง นายจะจมน้ำตาย
หุบปาก เอากุสโต
(โกโย่)
จะไปข้างนอกเหรอ
ชานี่ไม่ใช่ชา
ฉันมีคอนเสิร์ตสี่ครั้งในสองสัปดาห์ เห็นใจกันหน่อยสิ
โชคดีนะ พี่สาว
เช่นกัน
บัดซบเอ๊ย
ช่างแม่งละ
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด...
ยี่สิบเจ็ด 28 29 30
(เกรกอริโอ ภาษาสเปน)
โชคดีนะ โกยิโต้้้้้้
เช่นกันครับ มิรันดา
- มิรันดิต้า - บองออร์โน ที่รัก
อรุณสวัสดิ์ โกเยเต เป็นยังไงบ้าง
ดี เป็นไงบ้าง โมโม่
ฉันไม่ได้นอนเลยเพื่อน
คาตามาหาเมื่อคืน
เรากินมื้อค่ำแล้วดูซีรีส์กันจนดึก ฉันตายเลย
พูดแบบนั้นไม่ถูกต้อง
ถ้าคุณตาย ตอนนี้คุณคงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ โมโม่
คุณรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร โกโย่
พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งชาติ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สำคัญที่สุดในลาตินอเมริกา
ในประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 120 ปี มันมีของสะสมมากมาย
มีผลงานกว่า 12,000 ชิ้น จากยุคสมัยต่างๆ
ไปดูหนึ่งในงานศิลปะชิ้นโปรดของฉันกัน
ไปกันต่อเถอะ
ภาพเหมือนของหญิงสาว โดยแรมแบรนด์
(ซับเท เมืองบัวโนสไอเรส)
- คุณเปลี่ยนกุญแจเหรอ - ใช่
โอเค ผมผิดเอง แต่เรื่องมันก็แล้วไปแล้วใช่ไหม
แล้วไปแล้วอะไร
มันไม่ใช่แค่นั้นนะ มิเกล คุณติดคุก
หมายความว่าไงในคุก
ผมถูกกักตัวอยู่ที่สถานี 72 ชั่วโมง ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ผมคิดถึงคุณกับลูกๆ ไม่เอาน่า
คุณออกไปข้างนอกทั้งวัน เด็กไม่ยอมให้ฉันเข้าไป
เขาทำแบบนั้นกับพ่อตัวเองได้ยังไง คุณไปไหนมา
ฉันบอกทั้งสองคนแล้ว ว่าไม่ให้คุณเข้ามา
ตอบมาสิ คุณไปไหนมา
ฉันเริ่มทำงานที่พิพิธภัณฑ์ในเมือง
โอ้ เยี่ยมเลย
- ทำอะไรน่ะ - เข้าไปข้างในกันเถอะ
ไม่เอาน่า มิเกล เลิกเพ้อเจ้อแล้วไปซะ
ผมควรจะไปที่ไหนล่ะ
บ้าไปแล้วเหรอ คุณอยากให้ผมไปเหรอ
นี่ก็บ้านผมเหมือนกัน ลูกๆ ผมก็อยู่นี่
คุณอยากให้ผมไปเหรอ อยากชีวิตผมแย่หรือไง
ไม่ ทั้งหมดนี่เป็นเพราะคุณ มิเกล คุณคนเดียว
เร็วเข้า เลิกทำตัวเป็นเด็กแล้วไปซะ
ไปได้แล้ว
เขาไปแล้วเหรอ
ใช่ ไม่เป็นไรแล้ว
พี่ลูกกลับมาแล้วเหรอ
- ยังครับ - ยังเหรอ โอเค
ว่าไงลูก
โกโย่ อาหารค่ำพร้อมแล้ว
พี่เข้าไปได้มั้ย
ครับ
แหมๆ
กลับมาวาดรูปอีกแล้ว เยี่ยมเลย
ไม่ได้วาดครั้งสุดท้ายนานแล้วนะ ประมาณสามปีเหรอ
สี่ปีเจ็ดเดือน
ฉันลืมเรื่องโรคระบาดอยู่เรื่อย
- สวยจัง ร่างมนุษย์เหรอ - อืม
- เป็นผู้หญิงสินะ ดูแล้ว - ใช่
ในจินตนาการเหรอ
คนงานที่พิพิธภัณฑ์
- เธอมีตัวตนจริงๆ - ใช่ เธอมีตัวตนจริงๆ
แล้วเธอไปทำอะไร
เธอเป็นรปภ.
เธอมีอะไรบันดาลใจให้นายวาดรูปอีกเนี่ย
ความงาม
และอีกอย่างที่ผมอธิบายไม่ได้
กินข้าวกันมั้ย
ฉันจะอยู่ในครัวนะ
มีอะไรเหรอลูก คิดถึงพ่อเหรอ
พ่อไม่โกรธหรอกที่ลูกไม่ยอมให้เขาเข้ามา
พ่อรักลูกมากนะ
เขาเป็นพ่อของลูก
เขารักคูติมากกว่า
ใครบอก ไม่มีทาง
ไม่เลย
ประเด็นคือ
พวกเขาเข้าใจกันมากกว่า เพราะพวกเขานิสัยคล้ายกัน
ไปไหนมาเหรอ
กับโรมิ แล้วก็กับพวกเพื่อนคนอื่น
ลูกเอาเงินจากกระป๋องไปเหรอ
นี่ คูติ ลูกเป็นอะไรไป
หมายความว่าไง
วันนี้แม่เริ่มงานใหม่
แม่ขอให้ลูกดูน้องแล้วลูกก็หายตัวไปทั้งวัน
เกิดอะไรขึ้น
ฟังนะ คูติ
ถ้าลูกไม่อยากทำงาน ถ้าไม่อยากช่วย
แม่ก็อยากให้ลูกไปอยู่กับพ่อ กับแฟนของลูกโน่น
นั่นไง แม่จะไล่ผมไป เหมือนที่ทำกับพ่อน่ะเหรอ
อย่ามาเถียงนะ ไอ้ลูกเวร
ดูตัวอย่างจากพ่อแล้วก็อย่าทำตามสิ
ลูกก็ไม่ได้โง่นี่
อย่าพังกระทะ ให้ตายสิ
ทำได้ดีมาก โกโย่ วันนี้ฟอร์มดีมากเลย
วันนี้พอแค่นี้แหละ
- เอากุสโต - ขอโทษครับ ครู
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
พิพิธภัณฑ์นี้มี ศิลปะอาร์เจนตินาอันหลากหลาย
ด้วยผลงานของคานดิโด โลเปซ ปรีลิเดียโน ปวยร์เรดอน
เอมิลิโอ เปตโตรูติ ซุล โซลาร์ อันโตนิโอ เซกี
มาร์ตา มินูจิน
อันโตนิโอ เบอร์นี
และลีออน เฟอร์รารี
ฉันยังต้องไปซื้ออาหาร
- ฉันมีแค่โยเกิร์ตในตู้เย็น - ฉันต้องเลี่ยงนม
จริงเหรอ
- เจอกันพรุ่งนี้ - บาย
เจอกันพรุ่งนี้นะ โมโม่กับมิรันดา
ฉันกำลังไป
ค่ะ ฉันจะไปถึงในหนึ่งชั่วโมง
ฉันจะนั่งรถไฟใต้ดิน และจะไปถึงในอีก 40 นาที
โอเคไหม โอเค จุ๊บๆ บาย
(ซับเท)
เพราะมีการปรับปรุงใหม่
รถไฟจะไม่จอดที่สถานีลาส เฮราส
สถานีต่อไป ซานตาเฟ่
เปลี่ยนสายไปที่สายดีได้
สิบ 11 13 12
สี่ ห้า หก
สิบเจ็ด 18 19 20 21 22...
สถานีต่อไป ซานตาเฟ่
เปลี่ยนสายไปที่สายดีได้
ขอโทษนะ
ขอโทษ
นี่ ใจเย็นๆ เดี๋ยวมันก็กลับมาทำงานแล้ว
เขากลับมาบ้านแล้วไปอาบน้ำ
แล้วไง
เขาไม่เคยอาบน้ำก่อนกินข้าว
เขาไปที่ห้องของเขา
เขาบอกฉันว่าเขาไม่เป็นไร
แต่เขาเป็น เขาดูประหม่ามาก ตื่นตระหนก
เขากินยาอยู่ไหม
กินอยู่ตลอด
ต้องมีเรื่องเกิดขึ้นกับเขาแน่
อืม ก็คงงั้น
เขาโอเคมาตลอด
เขาเริ่มวาดภาพอีกแล้ว
- เยี่ยม - อืม
เขากำลังวาดรูปของหนึ่งในรปภ. ของพิพิธภัณฑ์
โอเค
โกโย่
ขอเข้าไปได้ไหม
ฉันกำลังทำริกาโตนี กับเพสโต้อัลลาเจโนเวเซ่
นายโอเคไหม
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันทำให้ผู้หญิงกลัว
หมายความว่าไง ที่ทำให้ผู้หญิงกลัว
เธอเป็นคนพิเศษ
เธอเริ่มทำงานที่พิพิธภัณฑ์วันอังคาร
เธอเป็นรปภ.
อ๋อ
นายเจอกันแล้วสินะ วันอังคาร เมื่อวาน และวันนี้
ฉันเห็นเธอ แต่เธอไม่เคยเห็นฉัน
ทุกครั้งที่ฉันเห็นเธอ หรือเดินผ่านเธอไป เธอไม่เห็นฉัน
และวันนี้เธอก็เห็น
แล้วเธอก็กลัว
ฉันตามเธอไปที่รถไฟใต้ดิน
นายขึ้นรถไฟใต้ดินมาเหรอ
ไฟดับและรถไฟหยุดอยู่กลางอุโมงค์
ฉันกังวลและประหม่ามาก
ฉันหายใจไม่ออก
อ๋อ พอเธอเห็นนายเป็นแบบนั้นแล้วเธอเลยกลัว
ฉันทำลายโอกาสตัวเอง ที่จะสร้างความประทับใจที่ดี
ที่เธออยากจะสานสัมพันธ์
เดี๋ยวก่อน
หลายคนเป็นโรคกลัว
รถไฟหยุด ไฟดับ...
ฉันว่าเรื่องที่เกิดกับนายเป็นเรื่องปกติ
นายยังแก้ไขได้ หนักกว่านี้ฉันยังผ่านมาได้เลย
พี่ก็ไม่ได้ดูหนักเท่าไหร่นี่ มาตูเต
ฉันหมายถึง ฉันเคยเจออะไรที่แย่กว่า แต่ก็ยังผ่านมันมาได้
ไง ลูก
- หวัดดีครับ - แม่ไปหาป้ามาร์ซมา
ลูกเป็นไงบ้าง ทำอะไรอยู่เหรอ
ทำอะไรน่ะ เลขเหรอ
- มันคือเรขาคณิตครับแม่ - อ๋อ
แน่นอน ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
- พี่ชายลูกอยู่ไหน - เขาเก็บของและออกไปแล้ว
ของของเขาเหรอ
ใช่ เสื้อผ้าและเพลย์สเตชันของเขา และเขาก็ไป
(ประวัติ "การให้นิ้วกลาง")
นี่ สาวๆ ฉันคงไปไม่ได้
ฉันออกไปก่อนคอนเสิร์ตปารากวัยวันที่ 12 ไม่ได้
โกยิโต้
แต่มาที่คอนเสิร์ตปาลาซิโอ ปาซ ที่บัวโนสไอเรสวันที่ 14 สิ
จุ๊บๆ นะ
ทำไมเธอถึงโกหกพวกเขา เธอไม่เคยให้ตั๋วพวกเขาเลย
พวกเขาโกหกฉันด้วย พวกเขาขอตั๋ว แล้วก็ไม่โผล่มา
พวกเขาไม่ได้ชอบดนตรี
- เพื่อนและคนหน้าซื่อใจคด - เอ่อ
พวกเขาเป็นเพื่อนฉัน อย่า "ยาบคาย" สิ
ออกเสียงผิดอีกแล้ว
อะไรนะ
เซาล่าออกเสียงไม่ถูก
เธอบอกว่า "ยาบคาย"
นั่นมันโรตาซีสซึ่ม เกิดจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์
อีกแล้วเหรอ เขาจะบอกว่าฉันติดเหล้า
แต่ฉันพูดแบบนี้มาตลอด
บางครั้งแม่ก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน จำได้ไหม
อาจเป็นตอนที่เธอดื่ม
ให้ตายสิ
ไม่เอาน่า พอได้แล้ว
เอวา เป็นชื่อเพโรนิสต์
- อืม คัมภีร์ไบเบิลด้วย - ไม่ใช่
คนที่เกิดหลังปี 1950 ตั้งชื่อตามเอวิต้า ไม่ใช่อีกชื่อนึง
เธออายุเท่าไร
อายุประมาณ 47 ถึง 50 ปี
ว้าว นายชอบคนมีอายุนี่ ไก่แก่แม่ปลาช่อน
เธอยังดูดีอยู่ไหม
- หมายถึงเธอสวยไหม - ใช่ สวยมากเลย
เธอมีก้นไหม
- เราทุกคนมีก้นทั้งนั้น มาตูเต - ฉันรู้
ฉันถามว่าก้นเธอสวยไหม
- กลมกลึง - อืม
นมล่ะ
กลมกลึง
และไม่หย่อน
เธออึ๋ม เยี่ยม
ทำไมนายถึงบอกว่าเธอไม่เห็นนายล่ะ
อาจเป็นเพราะเธอตั้งใจกับสิ่งที่เธอทำมาก
เธอมีปัญหาที่บ้านน่ะ
- เธอแต่งงานหรือยัง - ไม่รู้สิ
เธอมีลูกแล้ว ฉันคิดว่านะ
นายไม่ได้ชอบผู้หญิงมานานแค่ไหนแล้ว
สี่ปีกับหกเดือน คนสุดท้ายคือกัวดาลูเป บัซเทอร์ริกา
ผู้หญิงคนนั้นน่าเบื่อจะตาย
พูดถึงแมลงกับแมงมุมตลอด
นั่นคืองานของเธอ มาตูเต เธอเป็นนักกีฏวิทยา
เออ ฉันรู้
ฉันน่าจะซื้อรสมะนาว
โอเค เราต้องการกลยุทธ์ นายเจอเอวาทุกวันใช่ไหม
ใช่
ฟังนะ ฉันว่านายควรไปหาเธอพรุ่งนี้แต่เช้าเลย
เพื่อแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้
"ฮัลโหล เอวา"
"ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ ทำให้คุณกลัวบนรถไฟเมื่อวานนี้"
"ผมพยายามคุยกับคุณหลายครั้งแล้ว"
สิ่งสำคัญคือนายต้องพูดให้ชัดเจนว่าหลายครั้ง
"แต่ผมทำไม่ได้"
"ที่ผมตามคุณไป นั่นไม่ถูกต้อง"
สิ่งสำคัญคือนายต้องพูดให้ชัดเจนว่า นายรู้ว่ามันไม่ถูกต้อง
"แต่ผมเจตนาดี ผมขอโทษจริงๆ"
"ผมชื่อโกโย่ บิยานูเอวา ยินดีที่ได้รู้จักครับ"
แค่นั้นเอง อย่าอ้อมค้อม
อ้อมอะไร
ฉันหมายถึงพูดตรงๆ โกยิโต้
ไม่ มาตูเต ฉันแบ่งให้พี่ไปแล้ว
ฉันน่าจะสั่งรสมะนาว
ใส่ไม่ได้ เครื่องแบบมันไม่พอดีกับฉันเลย
- มันแย่มาก - ไม่เอาน่า เร็วเข้า
- การ์เซียจะโกรธ โอเคนะ - เรากำลังไป ชาร์ลี
- ไว้เจอกันนะ - โอเค บาย
เหรอ ขอโทษนะ นี่มันเรื่องอะไรกัน
อะไร ไม่มีอะไร เขาจีบฉันน่ะ
- จริงเหรอ - เขาชมฉัน
ตอนแรกเขาดูแข็งทื่อ แต่เขามีไฟอยู่ข้างใน
พูดถึงไฟ ฉันทนอาการ้อนวูบวาบนี่ไม่ไหวแล้ว
- คุณไม่เป็นเหรอ - ไม่
- วิตามินน่ะ - อ๋อ
- การ์เซีย - คะ
- โกโย่ - อรุณสวัสดิ์
- ไอ้โรคจิตมาอยู่นี่ได้ไง - อะไรนะ
หมอนี่แหละที่ฉันเล่าให้คุณฟังเรื่องเมื่อวาน
มีเรื่องเข้าใจผิดกัน ผมถึงได้มาหาคุณไง
เดี๋ยว เขาชื่อโกโย่ เขาทำงานที่นี่ เขาเป็นหนึ่งในไกด์นำเที่ยว
- คุณไม่เคยเห็นเขาเหรอ - ไม่เคย
เธอไม่เคย นั่นคือเหตุผลที่เมื่อวาน เกิดเรื่องที่รถไฟใต้ดิน
เกิดอะไรขึ้น
- เอวา มอนเตโร... - เขารู้จักชื่อฉัน
เอวา มอนเตโรเห็นผมเมื่อวานนี้บนรถไฟใต้ดิน
เธอกลัวเพราะผมมองเธอ เพราะผมรู้จักเธอที่พิพิธภัณฑ์
แต่เธอไม่รู้จักผม
ก็ มัน...
เธออาจคิดว่าผมเป็นคนแปลกหน้า ที่พยายามจะรังควานเธอ
เธอถึงได้ทำท่าที่ไม่น่าอภิรมย์ ตอนผมลงจากรถไฟ
ผมไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณกลัว เอวา มอนเตโร ผมแค่อยากมาทักทาย
ตอนนี้ผมเลยมาขอโทษ และแนะนำตัวเองให้ถูกต้อง
ผมเกรกอริโอ บิยานูเอวา มัคคุเทศก์ภาษาสเปนที่พิพิธภัณฑ์
ยินดีที่ได้รู้จัก
ค่ะ สวัสดี เป็นยังไงบ้าง ยินดีที่ได้รู้จัก
ก็ได้ แค่นั้นเอง คุณอธิบายเองแล้ว
ขอบใจนะ โกโย่
ผมขอตัวนะครับ
โอ๊ย ไม่อยากจะเชื่อเลย
น่าสงสารจัง นี่มันแย่มาก
- คุณไปทำยังไงเข้าล่ะ - ฉันทำแบบนี้
- ร้ายมาก - ไม่ หมายความว่าไง "ร้าย"
- เขาแปลกๆ ใช่ไหม - เขาไม่แปลกหรอก ดูสิ
เขาน่ารัก เขาเป็นคนน่ารัก เขาฉลาดมาก
เออ เขาอาจจะฉลาดมาก แต่คุณไม่รู้ว่าเขามองฉันยังไง
ตาเขาเป็นแบบนี้
เขาเหงื่อท่วมตัวเลย ฉันคิดว่า "หมอนี่ต้องฆ่าฉันแน่"
- น่าสงสารจัง - ใจเย็นๆ นะ เรื่องมันแล้วไปแล้ว
คราวหน้าถ้าเจอเขา แค่ยิ้ม ทำตัวดีๆ
เอาล่ะ มาเถอะ เร็วเข้า ได้เวลาแล้ว เดี๋ยวการ์เซียก็โวยอีก
ในผ้าผืนนี้ ทอในปี 1660
ภาพพรรณนา
รักษาองค์ประกอบและเส้นสาย ตามแบบฉบับของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
กรอบแบบบาโรก มีทั้งพืชพรรณ อาวุธ
นกและเครื่องดนตรี
มีมาร์ควิสแห่งการาเซนา ตราแผ่นดินที่ส่วนล่าง
ไปกันต่อเถอะครับ
สวัสดี
สวัสดีครับ เอวา มอนเตโร
- เป็นยังไงบ้าง - ก็
เชื่อไหมว่ารถไฟใต้ดิน จะไม่วิ่งจนถึงสองทุ่มเลย
แถมรถเมล์ยังแน่นด้วย วันนี้ฉันคงไม่ได้กลับบ้านแน่
ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณจนถึงสองทุ่มได้นะ
ผมพาคุณไปดื่มได้
ไม่ ไม่ต้องห่วง ฉันชินแล้ว
บ้านผมอยู่แถวนี้ และผมก็ไม่มีอะไรทำ
คุณจะไม่เบื่อหรอก ผมเป็นนักสนทนาที่น่าสนใจ
ผมเรียนศิลปะที่บัวโนสไอเรส
ผมจบปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัย คอมพลูเทนส์แห่งมาดริด
ว้าว เยี่ยมเลย
คุณทำงานที่พิพิธภัณฑ์มานานแค่ไหนแล้ว
ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 24 มิถุนายน 2013
คุณโอเคไหม
แล้วคุณล่ะ คุณอยากเป็นรปภ.มาตลอดเหรอ
ไม่
ไม่ใช่
ฉันอยากเป็นหมอ
แต่ฉันเกือบไม่จบมัธยมปลาย
- แล้วพ่อฉันก็ตาย - เสียใจด้วย
ใช่ ก็มันนานมาแล้ว
แล้วฉันก็ต้องไปช่วยครอบครัว แล้วก็หางานทำ
แล้วชีวิตก็พาฉันมาที่นี่
งั้นคุณไม่ชอบสิ่งที่คุณทำเหรอ
ใช่
ใช่ ฉันชอบ ไม่รู้สิ มันขึ้นอยู่กับสถานที่
เช่น ฉันชอบพิพิธภัณฑ์
แต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ
แต่ไม่รู้สิ
งานคืองาน
แสงแดดกระทบใบหน้าคุณ ในแบบที่พิเศษมาก เอวา มอนเตโร
มันเหมือนสีเหลืองที่วินเซนต์ใช้
- ใครนะ - วินเซนต์ แวน โก๊ะ
เขาเป็นจิตรกรชาวดัตช์ชื่อดัง
อ๋อ ใช่ คนที่ตัดหูตัวเองน่ะเหรอ
- อืม - ใช่ เขา ใช่...
- วินเซนต์เป็นศิลปินคนโปรดของผม - อ๋อ
เขามีน้องชายที่คอยดูแลเขาจริงๆ
เขาชื่อธีโอ
ของผมชื่อมาติอัส แต่เราเรียกเขาว่ามาตูเต
ธีโอตายหกเดือนหลังจากวินเซนต์ตาย
มาตูเตยังมีชีวิตอยู่
อร่อยจัง
สีเหลืองโครเมียมคือ ชื่อของสีที่กระทบใบหน้าคุณ
มันถูกสร้างขึ้นเพราะการปฏิวัติอุตสาหกรรม
เหลือเชื่อ
คุณรู้อะไรหลายอย่างเลย โกโย่ คุณรู้เยอะมาก
คุณ...
พิเศษมาก
ดูสิ เกือบสองทุ่มแล้ว
- เยี่ยมเลย ไปกันเถอะ สาวเสิร์ฟ - ได้
เอาล่ะ
ขอบคุณที่รอด้วย และสำหรับน้ำมะนาว
ฉันติดหนี้คุณ
ไม่ คุณไม่ได้ติดค่าน้ำมะนาวผม
ยินดีที่ได้คุยกับคุณ คุณผู้หญิง
อย่าเรียกคุณผู้หญิงนะ โกโย่ ได้โปรด
ไม่ได้ ต้องใช้เวลาสักพักที่จะ ไม่พูด "คุณ" หรือ "คุณผู้หญิง" กับคนอื่น
เว้นแต่กับเด็กหรือวัยรุ่น
แต่กับผู้ใหญ่ ผมต้องสร้างความเชื่อใจ
ก็ได้...
คุณอยู่แถวนี้ใช่ไหม
ใช่
คุณไปทำอะไรบนรถไฟใต้ดิน
ผมอยากสื่อสารกับคุณ เหมือนที่เราทำอยู่ตอนนี้
แต่ที่พิพิธภัณฑ์ผมทำไม่ได้
ผมเลยตามคุณไปเพื่อให้คุณได้เห็นผม
แต่ผมก็ทำให้คุณกลัว
เอาล่ะ...
เจอกันพรุ่งนี้
ไม่มีใครเคยบอกว่าฉันเป็นคนพิเศษ
เธออาจจะพูดเพราะฉันแปลกก็ได้
นายเป็นคนพิลึกที่ดูดี พอใจไหม
เออ ฉันพอใจมาก ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะ มาตูเต
ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ฉันเป็นพี่ชายนาย ฉันต้องวางแล้วนะเพราะยุ่งมาก
- ไว้คุยกันทีหลังนะ - ได้
- ลาก่อน - บาย
(มาตูเต)
ตัวจริงสวยขนาดนั้นเลยเหรอ
- พี่เข้ามาโดยไม่เคาะประตู - ประตูเปิดอยู่
ได้ยินที่ฉันคุยกับมาตูเตไหม
ฉันได้ยินแค่นายขอบคุณ สำหรับคำแนะนำของเขา
ฉันจะไปกินที่ร้านอาหารกับฮูลิต้า
รู้สึกยังไง
ไม่รู้สิ ถ้าเสร็จแล้วฉันจะบอก
ฉันหมายถึงนางแบบ โกโย่
โอเค
ได้คุยกันไหม นายได้คุยกับเธอไหม
คุยแล้ว วันนี้เราไปดื่มน้ำมะนาวกัน
ฉันอยากเจอเธอ
เราสามคนไปดื่มน้ำมะนาวกันก็ได้
ฮูลิต้ารอฉันอยู่ข้างล่าง เอาล่ะ
- มีอาหารอยู่ในเตาปิ้งขนมปัง โอเคนะ - อืม
ไว้เจอกันนะ
เราต้องเตือนผู้หญิงคนนั้น
อย่าแม้แต่จะคิด
แต่มันสำคัญมากที่เธอต้องรู้ เกี่ยวกับอาการของโกโย่
เธอคงดูออกแหละ เธอแก่พอแล้ว
"แก่พอ" เหรอ หมายความว่าไงที่ว่า "แก่พอ"
เหมือนเรา อายุพอๆ กับเรา
ขอโทษที่ขัดจังหวะ ขอบคุณ ทุกอย่างยอดเยี่ยมมาก
- บาย มาร์กีโต ขอบคุณ แล้วเจอกัน - ราตรีสวัสดิ์
เขาไม่ใช่เด็กแล้ว ปล่อยเขาไปเถอะ
- และถ้าเขาเสียใจก็ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไรได้ไง
- อะไรนะ เธอไม่เคยเสียใจเหรอ - ฉันไม่ได้เป็นออทิสติกนะ
ไม่ เธอเป็นอีกหลายอย่าง
ไม่เอาน่า ให้เขาใช้ชีวิตไปเถอะ
ลองดูก็ไม่เสียหายอะไรนี่
ไม่
ทีนี้นายจะพูดว่าฉันเจ้ากี้เจ้าการ ปกป้องมากเกินไป
ไม่ จอมบงการ หรือว่าฉันกดดันเขา
ไม่ใช่ ฉันเลี้ยงเขาเหมือนลูกที่ฉันไม่เคยมี พูดมาเลย
มาตูเต กระเบื้องสีฟ้ากับสีขาว ตรงมุมนั่นมันวิเศษมาก
- พูดสิ นายอยากพูดจะแย่ - มันเป็นความคิดของโกโย่
ฉันมีคาแบร์เนต์ ฟรังก์ ปี 2016 ที่เธอต้องชอบ
เดี๋ยวก่อน เธออายุพอๆ กับเรา แต่จริงๆ แล้วอายุเท่าไหร่แน่
เธออายุเท่าไร เซาล่า
ก็โตพอ
เดี๋ยวมานะ
อีกแล้วเหรอ โกโย่ นายจะจมน้ำตาย ฉันบอกนายตั้งหลายครั้งแล้ว
- ขึ้นมาเลย ขอร้องล่ะ - ครับ ครู
เฮ้ย
โกโย่
สวัสดี เด็กน้อย
ผมต้องไปแล้วเหรอ
เปล่า
ผมเบื่อก็เลยออกมาเดินเล่น
เธอเลือกที่เดินเล่นได้ดีมาก
เธอเคยมาพิพิธภัณฑ์หรือเปล่า
ไม่เคย
- มาคนเดียวเหรอ - เปล่า ผมมากับแม่ แม่ทำงานที่นี่
แม่เธอชื่ออะไร ฉันก็ทำงานที่นี่เหมือนกัน
เธอชื่อเอวา มอนเตโร
แม่บอกไม่ให้ผมเดินเตร่ อยู่คนเดียว แต่ผมเบื่อ
- "เตร็ดเตร่" - อะไรนะ
เธอควรพูดว่า "เตร็ดเตร่" ไม่ใช่ "เตร่"
อย่าลืมคำว่าเตร็ด
ฉันชื่อเกรกอริโอ บิยานูเอวา แต่คนเรียกฉันว่าโกโย่
ฉันเป็นมัคคุเทศก์ภาษาสเปนที่พิพิธภัณฑ์นี้ ฉันรู้จักแม่เธอ เอวา มอนเตโร
ผมชื่อมาร์ติน อากีร์เร แต่คนเรียกผมว่าตาโต้
ยินดีที่ได้รู้จัก
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน โกโย่
พรุ่งนี้พี่สาวฉันจะดูเขาให้ และใช่...
บอกตามตรง ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำยังไงดี
ชีวิตฉันวุ่นวายไปหมด
- ค่อยเป็นค่อยไป ที่รัก - ใช่
ค่อยๆ ทำไปทีละวัน
โอ้โฮ นั่นอะไรน่ะ
ว้าว
เขาชวนฉันไปดื่มกาแฟ
- ดี - ฉันบอกเขาว่าไม่ใช่วันนี้
ฉันบอกว่าอาจจะพรุ่งนี้ หรือวันมะรืน ไม่รู้สิ...
- ดี - ไม่รู้สิ
แต่ช่วงเวลาเหล่านี้...
รู้ไหม คุยเล่น ดูสิ คุยเล่น ดอกไม้ เล่นตัว
ชอบจัง
ฉันก็ชอบสิ่งที่ตามมาด้วย
- อืม - ใช่
แต่ฉันไม่ชอบสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น
นั่นคือตอนที่ทุกอย่างพังทลาย
ถ้วยและกระถางธูปถูกปล้นมาจากโบสถ์
มีหัวหลายหัวที่ถูกตัดแล้วเอามา ติดกับอานม้า เห็นไหม
แล้วสาวเปลือยล่ะ
เธอเป็นเชลยผิวขาว
เธอเกือบหมดสติ
- พวกเขาลักพาตัวเธอไป - ใช่
เป็นงานที่น่าสนใจมาก
เป็นภาพเขียนขนาดใหญ่ชิ้นแรก เนื้อเรื่องของชนพื้นเมือง
ผมจะเป็นประธานาธิบดีในปี 2051
ฟังดูดีนะ
เธอต้องเตรียมตัวเยอะนะ
เธอต้องอ่านหนังสือ เข้าใจคน ปัญหาของพวกเขา ความต้องการ...
เอวา มอนเตโร
เราคุยกันเรื่อง การกลับมาจู่โจมของอินเดียน
กับลูกชายคุณ ว่าที่ประธานาธิบดีของอาร์เจนตินา
- อ๋อ ใช่ - แม่
โกโย่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับ ภาพวาดทั้งหมดในพิพิธภัณฑ์
ไม่ใช่ทุกภาพหรอก แต่ฉันรู้หลายภาพเลย
ค่ะ
ไปกันเถอะ เราไม่อยากสาย
เอาล่ะ ขอบใจนะ โกโย่
- ขอให้มีความสุขในสุดสัปดาห์นะ ทั้งคู่เลย - ขอบคุณ
- บาย - บาย
เข้าแล้ว
เข้าประตูแล้ว
ลุยกันเลย
ฉลอง ประตู
ไปเลย
เป็นประตูที่เยี่ยมมาก
ไม่น่าเชื่อ
ไปเลย
ฉันคงไม่มีเซ็กส์ตอนฉันจูบเธอครั้งแรกหรอก
อย่ารีบร้อนสิ ไปตามจังหวะของตัวเอง
นี่ ระวังหน่อยสิ
ฉันค้นคว้าเรื่องเพศ และก็เห็นอะไรหลายอย่าง
จริงเหรอ นายดูหนังโป๊เหรอ
นั่นก็ใช่
แต่ฉันต้องหยุด
ฉันไปที่เว็บไซต์ แต่แล้วก็ปิดมัน
ที่ฉันสังเกตเห็นคือ ว่าทุกอย่างถูกจัดเป็นหมวดหมู่
ก้น พันธนาการ เชื้อชาติ นมโต นมเล็ก...
- งั้นนายก็เห็นทุกอย่างแล้ว - ใช่ ฉันเห็นนิดหน่อย
ช่วยตัวเอง สาวใหญ่ ไบเซ็กชวล เกย์ เซ็กซ์หมู่ มิชชันนารี
ไม่มีอะไรเกี่ยวกับกับ แคว้นมิซิโอเนสหรือศาสนา
- มิชชันนารีคือท่า - เออ ฉันรู้ว่ามันคืออะไร
พี่ดูหนังโป๊เหรอ มาตูเต
ใครๆ ก็ดู โกยิโต้
และจากที่นายเห็น มีอะไรน่าสนใจไหม
บางอย่าง แน่นอน
แต่ฉันก็เห็นสิ่งที่ฉันนึกภาพ เอวา มอนเตโรทำไม่ออก
นายรู้ได้ยังไง นายยังไม่รู้จักเธอ
นายจะแปลกใจกับสิ่งที่คนทำกันในห้องนอน
นายคิดว่าเธอจะไม่ทำอะไรเหรอ
กำปั้น ฉี่ หน้า อึ...
นายเห็นมาเยอะนี่
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ นั่นไม่ใช่สิ่งที่จะทำครั้งแรก
สิ่งสำคัญคือนายต้องรู้ว่าชอบอะไร รู้มั้ย
ฉันชอบสิ่งที่เกิดขึ้นที่นั่น
เวลาที่นายมีอารมณ์
ฉันชอบสิ่งที่เกิดขึ้นบนไอ้จ้อน ลึงค์
ใช่ ลึงค์คือโซนสำคัญที่กระตุ้น ความกำหนดของเรา
ผู้หญิงมีคลิตอริส เรามีลึงค์
เมื่อคืนผมฝันว่า เอวา มอนเตโรจูบลึงค์ผม
- อะไรนะ - เมื่อคืนฉันฝันว่า...
ฉันตะโกนไม่ได้ เอวา มอนเตโรจูบลึงค์ฉัน
ฝันดีเลยสิ
ใช่
เธอต้องมีประสบการณ์มากกว่านี้แน่ คิดว่าไง
ใช่ โกยิโต้ ฉันมั่นใจว่าใช่
ใช่
กินสิ อาหารเริ่มเย็นแล้ว
ชวนเธอไปกินมื้อค่ำ
ไม่เร็วไปเหรอ
ไม่ ไม่ใช่สำหรับศตวรรษนี้
ฟังฉันนะ
เชิญเธอไปทานมื้อค่ำ เธอจะตอบตกลง
นี่ ระวังหน่อยสิ เขานั่งอยู่นี่นะ
ใช่ ฉันอยู่นี่
นี่คือสิ่งที่ฉันบอกคุณ เกี่ยวกับโลส ดิโอส เดอ ลา ปัมปา
ซิวอรี่วาดภาพให้หนังสือ ของโกโดเฟรโด แดร์โรซ์สองครั้ง
ในปี 1902 โลส ดีโอส เดอ ลา ปัมปา...
เจอกันพรุ่งนี้
- เอวา มอนเตโร - โอ้
- ขอโทษนะ ผมทำให้คุณกลัวอีกแล้ว - ไม่ต้องห่วง
- ผมขอโทษ - ไม่เป็นไร
คุณรู้จักพิพิธภัณฑ์บ้านของแวนโก๊ะไหม
ไม่รู้จัก
ของแท้
นี่เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นแรกๆ ที่วินเซนต์วาดในปารีส
ในจดหมายถึงธีโอ น้องชายของเขา เขาเขียนว่า "ปารีสมีเพียงหนึ่งเดียว"
"และไม่ว่าชีวิตจะลำบากแค่ไหน
อากาศฝรั่งเศสทำให้สมองปลอดโปร่ง และทำความดี"
ไปกินข้าวเย็นกันไหม
ฉันเหรอ
ใช่ คุณนั่นแหละ
ทำไมต้องเป็นฉัน ไม่ใช่ผู้หญิงคนอื่นด้วยล่ะ
ไม่มีอะไรที่ทำให้ผม อยากชวนพวกเขาไปกินมื้อค่ำ
โกโย่...
คุณกับฉันนี่ต่างกันมากเลย
ฉันแก่กว่าคุณ แก่กว่ามาก
และ...
คุณรู้อะไรๆ หลายอย่างที่ฉันไม่รู้
คุณอาจคิดว่าฉันน่าเบื่อ
คุณก็รู้อะไรๆ หลายอย่างที่ผมไม่รู้
ความแตกต่างคือสิ่งที่คุณกับผม มีเหมือนกัน เอวา มอนเตโร
พิพิธภัณฑ์นี้ไม่เหมือนเดิม ตั้งแต่คุณเริ่มทำงานที่นี่
ฉันไปได้วันเสาร์
อาจจะเป็นที่บ้านผมก็ได้
คุณอยู่คนเดียวเหรอ
เปล่า ผมอยู่กับพี่สาว เซาล่า
เธอจะไม่อยู่ที่นั่น เพราะเธอจะ ไปปารากวัย เล่นคอนเสิร์ตน่ะ
- เธอเป็นนักเปียโน - เข้าใจแล้ว
เซาล่า บิยานูเอวา คุณอาจจะรู้จักเธอ
ไม่ ฉันไม่รู้จัก
เอาล่ะ คุณไม่รู้จักเธอ
เราจะอยู่กันตามลำพัง
เพราะเธอจะไม่อยู่ที่นั่น ถ้าคุณตกลง แน่นอน
โอเค
มีคนตายเหรอ
เปล่า ทำไมเหรอ
แม่ใส่มันเวลามีคนตาย
เปล่า แม่ใส่ตอนจะออกไปข้างนอก
แม่ใส่มันตอนที่แม่ของชิชิ กาลาร์ซาตาย
อ๋อ ใช่
แม่จะออกไปข้างนอกเหรอ
ใช่ แม่อาจจะออกไปข้างนอก วันเสาร์นี้กับเพื่อน
เดี๋ยวดูก่อน ยังไม่แน่
แม่จะขอให้ป้ามาร์ซดูลูก แล้วก็ทำญ็อกกี โอเคนะ
ได้ครับ อ๋อ แชมพูหมดแล้ว
อ๋อ พรุ่งนี้แม่จะซื้อให้
นี่จะทำให้เธอพุ่งลงไป และลงไปในน้ำลึก
- เข้าใจไหม - ใช่
โอเคนะ ก็ได้ ทีนี้เราจะทำกัน โอเคไหม
ดี ท่าดีมาก โกโย่
ท่าดีมาก โกโย่
โกโย่
โกโย่ของเราเหรอ
อืม
คุณมันร้ายนะเนี่ย
คุณเกือบแจ้งความจับเขา แล้วตอนนี้คุณจะเดตกับเขา
ไม่ใช่เดต ก็แค่มื้อเย็น
โอ้ โอเค
แล้วจะไปไหนกันเหรอ
ไปบ้านเขา
- ถามจริง ไปบ้านเขาเหรอ จริงๆ นะ - อะไร
- นั่นมันเดต
- ไม่ใช่ - ไม่เอาน่า
รู้ใช่ไหมว่าเด็กคนนั้นแปลก
เขามีปัญหาบางอย่าง
คุณเคยคบกับผู้ชายที่โกหกไม่เป็นไหม
คนที่พูดในสิ่งที่เขาคิด
สุภาพ
ฉลาดอย่างเหลือเชื่อ...
คนที่ทำร้ายคุณไม่เป็น และที่สำคัญ หล่อด้วย
ไม่เคยเลยสักครั้งในชีวิต
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันมีสร้อยคอให้คุณยืมนะ
- มันเย้ายวนมาก... - นี่ ไม่เอาน่า
- อะไรนะ มันคือความจริง - ไม่ ไม่เอาน่า
เตรียมเรื่องพูดคุยไว้สามเรื่อง เผื่อมันไม่ลื่นไหล
เลี่ยงการเมือง เพราะมันจะทำให้เสียบรรยากาศ
สิ่งแวดล้อมเป็นหัวข้อที่ดี
นายจะดูอ่อนไหวและเป็นห่วง
และแน่นอน ศิลปะ นายถนัดอยู่แล้ว
แล้วไม่ต้องลงรายละเอียด มันอาจจะน่าเบื่อก็ได้
สวัสดีครับ
สวัสดี
สวัสดี โกโย่
- เข้ามาสิ - ขอบคุณ ขอโทษนะ
ว้าว
ดูบ้านหลังนี้สิ
สไตล์นีโอคลาสสิกของฝรั่งเศส จากต้นศตวรรษที่ 20
วินเซนต์ใช้เทคนิคความปั่นป่วนของของเหลว
ถ้ามองดีๆดูเหมือนท้องฟ้าจะขยับได้
เออ จริงด้วย
คุณพูดถูก
คนพวกนี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ สินะ
มีคนบอกว่าพวกเขาบ้าไปหน่อย
และใช่ เพื่อทำสิ่งที่พวกเขาทำ พวกเขาคงบ้าไปหน่อย
นั่นเป็นความคิดตื้นๆ และโง่เขลา เอวา มอนเตโร
ปรวิสัยน่ะไม่มีหรอก
วินเซนต์มีและวิธีมองความเป็นจริง ที่สวยงามและวุ่นวาย
สิ่งที่เรียกว่า "ความบ้า"
เป็นการใช้ชีวิตอีกแบบหนึ่ง ความรู้สึก และการอยู่ในโลก
ไม่คิดเหรอว่าทุกอย่างกำลังก้าวหน้าไปข้างหลัง
ปฏิพจน์
มันคือสุนทรพจน์ ที่มีความหมายที่ขัดแย้งกัน
- "เดินหน้าถอยหลัง" อย่างที่คุณบอก - โอเค
"ตายทั้งเป็น"
"ช่วงเวลาชั่วนิรันดร์"
ถูกต้อง
"เงียบกริบเลย"
- แล้วก็อีก ตัวอย่างเพิ่มเติม - ใช่
แน่นอน
ฉันหมายถึงว่า แทนที่จะก้าวหน้า
เรากำลังถดถอย
ตัวอย่างเช่น ทุกคนมี มือถือสมัยนี้
แต่ผู้คนก็ห่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ
คุณชอบอาหารไหม
ชอบสิ อร่อยมาก
- ผมไปเอาของหวานดีไหม - ฉันจะช่วย
ไม่ ไม่เป็นไร คุณเป็นแขกของผม
โอเค ได้สิ
ก็ได้ นี่
- คุณช่วยส่งมีดให้หน่อยได้ไหม - ใช่ โอเค
- ขอเปิดเพลงได้ไหม - ได้สิ
- มีลำโพงอยู่ในห้องนั่งเล่น - โอเค
คุณเชื่อมต่อกับโทรศัพท์ได้
โอเค ก็ได้
- ทางนี้เหรอ ไม่ - ไม่ ตรงนั้น ทางนั้น
โอเค ขอโทษนะ
คุณไม่ได้ดื่มไวน์เลย
นี่ฉันดื่มแชมเปญคนเดียวด้วยเหรอ
ความจริงก็คือผมไม่ถูกกับเหล้าน่ะ
นี่อะไรเหรอ
- นี่มันอะไรกัน - ช็อกโกแลตมูสกับส้ม
- พี่ชายคุณทำนี่ด้วยเหรอ - ใช่
อร่อยจัง
ฉันเป็นหมูใช่ไหม
ไม่ คุณเป็นผู้หญิง
อร่อยมาก
ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนฉลาด
คุณมี
พี่ชายที่ทำอาหารอย่างเทพ
ฉันพูดถูกไหม
พี่สาวที่เป็นนักเปียโน
คนที่ดัง นั่นเธอใช่ไหม
ใช่
เธอสวยจัง
ข้างๆ เธอคือพี่ชายคุณ
มาตูเต
พ่อแม่อยู่ไหม
มีแต่แม่ พ่อผมตายที่เวียดนาม
เขาคือคนที่อยู่ในรูปนั้น
คาร์ลอส บิยานูเอวา
ว้าว เขาตายในสงครามเวียดนามเหรอ
เปล่า
สงครามดำเนินไปตั้งแต่วันที่ 1 พ.ย. 1955 จนถึงวันที่ 30 เม.ย. 1975
โอเค
พ่อผมตายในอุบัติเหตุจราจร
บนเกาะชื่อฟูโก๊วก เช้าตรู่ของวันที่ 2 ตุลาคม 2005
เข้าใจแล้ว น่าสงสารจัง
แม่ผมเมาแล้วขับ
พ่อผมก็ดื่มหนัก เหมือนพี่สาวผม เซาล่า
มาตูเตเป็นคนดื่มธรรมดา
โอเค เข้าใจแล้ว
แล้วเธอเป็นแม่คุณเหรอ
ไม่ใช่ เธอคือเอเลน่า
เธอเป็นแม่ของพี่น้องผม เธอตายตอนพวกเขายังเป็นวัยรุ่น
จากกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด
มันเกิดที่โต๊ะเดียวกัน ที่เรากินมื้อค่ำกันคืนนี้
เธอตายที่นั่น
ผมเป็นลูกชายของภรรยาคนที่สองของพ่อ
เข้าใจแล้ว
และ...
คุณไม่มีรูปแม่คุณเหรอ
ไม่มี
เธอยังอยู่ไหม
ยังอยู่ กับคู่หูคนใหม่ของเธอ เฟลิกซ์ รูอิซ อัลเลนเด
ที่เทียร์รา เดล ฟูเอโก
แม่ผมชื่อแมกดาเลน่า
โอเค
เธอทำอาชีพอะไรเหรอ
ไม่ได้ทำ
เธอเป็นภรรยาของหลุยส์ อัลเลนเด
รูอิซ อัลเลนเด
แล้วก็แม่ด้วย
ภรรยา ใช่ แม่ ไม่ใช่
เธอมีปัญหากับการเป็นแม่มาก
ไม่ใช่ทุกคนพร้อมที่จะมีลูก
- ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม - ได้สิ
เอาล่ะ ผมรู้ว่าคุณมีลูกชายอย่างน้อยหนึ่งคน
- ใช่ - เพราะผมเจอประธานาธิบดีในอนาคตแล้ว
ใช่
ใช่ ฉันมีอีกคนที่แก่กว่า เราเรียกเขาว่าคูติ
เขาชื่อคริสเตียน
เขาอายุ 16
เขาไม่รู้ว่าเขาอยากทำอะไร แต่เขาชอบเล่นฟุตบอล
เขาเล่นเก่งมากเหมือนพ่อเขา มิเกล ที่เคยเล่นสมัยก่อน
แต่มันไม่รุ่งสำหรับเขา
มิเกล คุณมีสามีแล้วสินะ
ไม่รู้สิ
- ไม่รู้เหรอว่ามีหรือเปล่า - ไม่ใช่ มี...
ใช่ ฉันมีสามี
แต่ตอนนี้เราห่างๆ กัน
ฉันต่างหากที่รู้สึกอยากห่าง
ใช่
คุณเคยมีความสุขกับมิเกลไหม
เคย
เคยนะ
เคย ตอนแรกๆ ก็มีความสุข
แล้วอะไรๆ ก็เปลี่ยนไป
ใช่ไหม เขาเปลี่ยนไป ฉันเปลี่ยนไป...
ที่จริง เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ขนาดฉันยังไม่เข้าใจเลย เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
แต่เขาไม่เข้าใจ วิตกกังวล แล้วก็ทำผิดพลาด
รู้ไหม นั่นแหละ
ขอเปลี่ยนเรื่องหน่อยได้ไหม
ครับ แน่นอนครับ
มีการประมาณว่าอุณหภูมิของโลก ปีนี้เพิ่มสูงขึ้นถึง 1,200 องศา
และถ้าเพิ่มขึ้นหกองศา
ชีวิตบนโลกก็จะตาย
ฉันไม่เคยมีแฟนที่ดีเลย
ไม่แม้แต่ครั้งเดียว
ไม่แม้แต่คนเดียว
ผมอ่านสถิติที่บอกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่ ไม่มีความสุขเกิน 60 เปอร์เซ็นต์
ในบางตัวอย่าง เช่น ชาวเอสกิโม
ปรมาจารย์ด้านจิตวิญญาณ หรือบางเผ่าในแอมะซอน
พวกเขาทำได้ถึง 80 เปอร์เซ็นต์
โอ๊ย งั้นนายก็ต้อง แปลกมากที่มีความสุข
ใช่ ตามข้อมูล
มาเถอะ
โกโย่
คุณต่างกับผู้ชายคนอื่นๆ มากเลย
คุณนี่มัน...
งั้น...
ไม่รู้สิ ฉันชอบที่คุณเป็นแบบนี้
ผมเป็นแอสเพอร์เกอร์ อาจเป็นเพราะมัน
ใช่ อาจจะ
มันกวนใจคุณหรือเปล่า
ไม่ ฉันไม่ได้รู้สึกอะไร
ไม่งั้นฉันคงไม่มาหรอก
แต่ฉันกังวลนิดหน่อยเพราะว่า..
ไม่รู้สิ ฉัน
ฉันไม่เคยคบกับใครที่เป็นแบบคุณน่ะ
ฉันปวดฉี่แล้ว
- ได้ - เหรอ
- นั่นห้องน้ำ - โอเค
- นั่นไง ทางขวา - ขอบคุณ
โกโย่
เธอชอบกินด้วยมือ
เธอเอานิ้วจุ่มลงในมูส และเลียมัน
ใช่ มันแปลก
แต่แล้วฉันก็หยุดมอง และมันก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไร
เธอกำลังสนุก เธออยู่ในห้องน้ำ
ฉันมาที่ห้องน้ำชั้นบน เพื่อโทรหาพี่
ใช่ ทุกอย่างไปได้สวย
เธอรู้สึกอยากเปลี่ยนเรื่อง แต่ฉันทำตามคำแนะนำของพี่
ไม่พูดเรื่องการเมือง
ฉันพูดถึงสภาพแวดล้อม
- เอวา มอนเตโร - โกโย่
สวัสดี
ขอโทษนะ
ฉันขึ้นมาข้างบนเพราะหาคุณไม่เจอ...
นั่นฉันเหรอ
มันยังไม่เสร็จ
คุณวาดฉันได้ยังไง
จากความทรงจำ
วันที่ผมเจอคุณน่ะ
วันที่คุณเริ่มทำงานที่พิพิธภัณฑ์
ฝนตกและคุณก็มีปัญหากับร่ม
ถ้าคุณชอบภาพที่วาดเสร็จแล้ว ผมยกให้คุณได้นะ
คุณตกแต่งห้องนี้เหรอ
ใช่ เพื่อนของเซาล่าพี่สาวผมช่วยน่ะ
เธอชื่อจูเลีย ดิ ปิเอโตร
คุณอาจจะรู้จักเธอ
ไม่ ฉันไม่รู้จักใครเลย
คุณไม่รู้จักเธอด้วยเหรอ ก็ได้
มานี่สิ
ได้
มานี่ นอนลง
กอดฉัน
"ไม่ว่าอีฟอยู่ที่ไหน ที่นั่นก็มีสวรรค์"
นั่นคือสิ่งที่มาร์ก ทเวน ทำให้อดัมเขียนบนหลุมศพของอีฟ
- เรากำลังจูบกัน เอวา มอนเตโร - อืม
ใช่
ให้ฉันทำต่อไหม
ว่าไง
ได้
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
จะไปแล้วเหรอ
ใช่ ฉันจะไปเพราะ พี่สาวฉันดูประธานาธิบดีให้อยู่
ใช่
กินข้าวเช้ากันก่อนไหม
ไม่ ฉันไม่เป็นไร ขอบคุณ
ผมเรียกแท็กซี่ให้ไหม
ไม่ ไม่เป็นไร ฉันจะนั่งรถไฟใต้ดิน
สถานีรถไฟใต้ดินอยู่ห่างไปไม่กี่ช่วงตึก
ผมเรียกแท็กซี่ให้ได้
จะได้กลับบ้านเร็วขึ้น และทำตัวให้สบายขึ้น
ผมจะไปเอาโทรศัพท์
โอเค
- คุณสนุกไหม - ใช่ ฉันสนุกมากเลย
ใช่ และภาพวาดก็งดงามมาก
โกโย่ บาย
บาย
- ขอบคุณ - ถึงบ้านแล้วส่งข้อความมานะ
- ผมจะได้รู้ว่าคุณปลอดภัย - ได้สิ
อรุณสวัสดิ์
เห็นไหม พวกนี้
พวกเขาเกี่ยวข้องกับความรุ่งโรจน์ การปกป้องและชัยชนะ...
แม่มาแล้ว อรุณสวัสดิ์
คุณมาที่นี่ทำไม
อะไร ผมมาหาลูกๆ
แค่เขา อีกคนย้ายไปอยู่กับแฟนแล้ว
เมื่อวานผมบังเอิญเจอลูก ลูกบอกว่า ย้ายไปอยู่กับแฟน มันบ้ามาก
ป้ามาร์ซอยู่ไหนจ๊ะ ลูก
ป้าไปแล้ว
ผมบอกให้เธอกลับบ้าน ผมบอกให้เธอไปเอง
ถ้าผมอยู่แล้ว ทำไมเธอต้องอยู่ด้วย
เธอมีงานต้องทำที่บ้าน ผมเลยบอกให้เธอไป
รู้อะไรไหม ผมได้งานที่ร้านล้างรถ
เยี่ยมเลย ฉันดีใจด้วย
คุณดีใจเหรอ
นั่นหน้าเธอตอนดีใจเหรอ
ไม่ ถ้าคุณดีใจ คุณควรพูดว่า "เยี่ยมเลย ฉันมีความสุขมาก"
"ตอนนี้คุณมีงานแล้ว"
"เราจะกลับมาคืนดีกัน"
ไม่ คุณกลับมาไม่ได้
หมายความว่าไง
ไม่
หมายความว่าไง ผมกลับมาไม่ได้
จะทำอะไรน่ะ
- คุณเป็นอะไร ผมกลับมาไม่ได้เหรอ - ไม่มีอะไร
- คุณหลอกฉันเพื่อหางานทำ - พ่อ ไปเถอะ
ตอนนี้คุณบอกว่าผมกลับมาไม่ได้
ผมช่วยลูกทำการบ้าน ผมได้งานแล้ว
ผมทำทุกอย่างที่คุณขอ และตอนนี้คุณมาบอกให้ผมออกไป
คุณเป็นบ้าอะไรไป
- บอกมาสิว่าเป็นอะไร - ไม่ พ่อ
- คุณต้องการอะไร - ฉันอยากให้คุณไป
แล้วจะให้ผมไปไหน
ไม่ ผมไม่ไป นี่บ้านผม พวกเขาก็ลูกผมเหมือนกัน
ผมไม่ไป คุณไปอยู่กับคนอื่นมาใช่ไหม
- เลิกไร้สาระได้แล้ว - คุณไปอยู่กับใครบางคน พูดความจริงมา
พ่อ ออกไป
- พูดสิ - พ่อ ออกไป
หยุด หยุดเลย หยุดนะ
- ไม่เห็นเหรอว่าพ่อกำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง - ปล่อยเขา
แกต้องเคารพพ่อ เข้าใจไหม
ไม่ เดี๋ยวก่อน
เอวา ขอโทษนะ เดี๋ยว ยกโทษให้ผมด้วย ผมไม่ได้...
ไปซะ
- ไม่ เดี๋ยว - ออกไป
มันเป็นอุบัติเหตุ
- ออกไป ไปเลย - แต่พ่อ...
- ลูก - ไปให้พ้น
- โอเค ก็ได้ พ่อจะไปก่อนนะ - ออกไป
ไม่เป็นไร ลูก ไม่เป็นไร
ช่างมันเถอะนะ ลูกแม่
ไม่เป็นไร
ให้ตายสิ
ฉันต้องทำยังไงเนี่ย
ลูกรัก ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ที่รัก
ฟังนะ อย่าให้เขาเข้ามาอีก
- เขาเข้ามาตอนผมกลับมาพอดี - ที่รัก โอเค ลูกรัก
มันจบแล้ว ลูกรัก
โอ๋ๆ
ช่วยอะไรแม่หน่อย เอาน้ำแข็งมาให้ที โอเคไหม
นายเป็นคนนำหรือนายให้เธอนำ
เธอแนะนำเกือบทุกอย่าง ฉันว่าฉันทำตามได้ดี
เยี่ยม
- สนุกไหม - ใช่ สนุกมาก
ดี
ที่นี้ก็ใจเย็นๆ นะ อย่าตื่นเต้นเกินไป
ความรู้สึกวันต่อมานั้นสำคัญมาก
เธออาจตื่นขึ้นมาอย่างมีความสุข
หรือเธออาจตื่นแล้วอยากยิงตัวเอง
- เธอจะยิงตัวเองทำไม - มันคือการบอกว่าเธอไม่ชอบมัน
เธอบอกว่ามีความสุข
งั้นก็แปลว่าเธอมีความสุข
ใช่ เธอยิ้ม 17 ครั้ง และหัวเราะแปดครั้ง
เยอะจังนะ
โอเค ใจเย็นๆ
รอเธอให้สัญญาณ จะได้รู้ว่าเราอยู่จุดไหน
ได้
- มาตูเต - อะไร
ฉันขอให้เธอส่งข้อความมา ตอนเธอกลับถึงบ้าน แต่เธอยังไม่ส่ง
ฉันส่งข้อความไปตอน 12:42 น.
เธอยังไม่เห็นมัน มันยังไม่ส่ง เครื่องหมายถูกแค่อันเดียว ไม่ใช่สอง เห็นไหม
เข้าใจแล้ว
วางโทรศัพท์ลงเถอะ
เราจะดูเกมกัน เร็วเข้า
ให้ตายสิ เบอร์สี่ ฉันจะด่านาย แต่ฉันไม่รู้จักชื่อนาย
- แปลกที่เธอไม่ตอบ ใช่ไหม - วิ่งเร็ว เจ้าหนู วิ่ง
เด็กคนนั้นอายุ 20 ปี วิ่ง
คิดว่ามีเรื่องอะไรรึเปล่า
- ไป ตรงนั้น - มาตูเต
ให้ตายสิวะ
- จะไปไหน ไปฉี่เหรอ - ขอโทษนะ
- นี่ โกโย่
นี่ เรียกเขาที
- โกโย่ - พวกเขาเรียกคุณ
จะไปไหน
- นายไม่ฟังฉันเลย - ฉันฟังอยู่
แฟนทะเลาะกัน
- นั่นน้องชายฉัน อีตุ๊ด - น้องชายเป็นตุ๊ดเหรอ
โกโย่
เกรกอริโอ รอก่อนได้ไหม
นายเป็นอะไรไป
เรื่องสำคัญมาก ที่นายไม่สนใจ
นายพูดไม่หยุดเลย ฉันได้ยินหมดแล้ว
หรือนายพูดอะไรที่ต่างออกไป
จะบอกให้นะ
นายมันคนเห็นแก่ตัว
ฉันแพลนที่จะได้ใช้เวลากับนายที่นี่...
พวกเขาจะได้เรียกเราว่าเกย์สินะ
พวกเขาเรียกเราว่า "อีตุ๊ด" ซึ่งแย่กว่านั้นมาก
เพราะนายโวยวายต่อหน้าทุกคน
ไม่ใช่ความผิดฉันสักหน่อย
- นายผิด - ไม่ใช่
- ใช่ มันคือ... - ไม่ใช่
ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
นายมีเซ็กซ์ครั้งนึง และตอนนี้นายกำลังมีความรักแบบโง่ๆ
และตอนนี้นายกลัว เพราะคิดว่าเธอเมินนายใช่ไหม
นายเล่นโทรศัพท์ตลอดเลย
"เครื่องหมายถูก"
นายทำแผนพัง
มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ไม่ใช่ความผิดฉัน
รู้อะไรไหม
ไปให้พ้นเลย ฉันเบื่อเรื่องของนายแล้ว
ดูสิ บ้าเอ๊ย ดูสิ่งที่เขาทำกับแม่สิ
- ไม่เป็นไร แม่โอเค - อยากไปห้องฉุกเฉินไหม
- ไม่เอาน่า ไปกันเถอะ - แม่ไม่เป็นไร
- ไม่เหรอ - ไม่ต้องห่วง แม่ไม่เป็นไร
- ลูกอยู่ที่บ้านโรมีเหรอ - อืม
ลูกคิดว่าพ่อแม่ของเธอจะยอมให้อยู่นานแค่ไหน
ไม่เอาน่า คูติ ลูกต้องทำอะไรสักอย่างกับชีวิต
- ลูกต้องเปลี่ยนแปลง - ใช่
ผมรู้ บางทีบาร์แถวนี้อาจจะจ้างผม
คนล้างจานกำลังจะออก ตำแหน่งก็เลยว่าง
โอเค
อยากให้ผมอยู่ด้วยมั้ย
เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก
ได้สิ
ได้
(มาตูเต โทรเข้า)
สามอัน 1,000 อันเดียว 500
ว่าวเหรอ ไม่เอาน่า ฉันมีลูกสามคนนะ
- สามอัน 1,000 - เรียกเขามาที
สามอัน 1,000
อันละ 500 เอาไหม
ครับ
สวัสดี ผมมาหาคุณนายเอวา มอนเตโร
คุณเป็นใคร
โกโย่
เจ้าหนู
โกโย่เป็นเพื่อนของแม่
- เข้ามาสิ ผมจะบอกแม่ว่าคุณมา - โอเค
คุณคงเป็นคูติ
ขอโทษครับ คุณคูติ
- แม่ - จ๊ะ
- โกโย่มาแล้ว - ใครนะ
สวัสดี เอวา มอนเตโร
คุณมาทำอะไรที่นี่ โกโย่
ผมขอให้คุณส่งข้อความมา ตอนคุณกลับถึงบ้าน แต่คุณไม่ได้ส่ง
ผมส่งข้อความไป แต่คุณไม่ตอบ
มันส่งไปไม่ถึง
ผมเลยกังวลและแวะมา
เพราะมือถือของแม่ผมพังน่ะสิ
ใช่
เป็นอย่างนั้นนี้เอง
นี่ของนาย เจ้าหนู
ขอบคุณ
โกโย่ คุณรู้ที่อยู่ฉันได้ยังไง
มันบันทึกไว้ในโทรศัพท์ผมตอนผมเรียก รถให้คุณเมื่อเช้าที่บ้านของผม
อ๋อ
ดูสิ ว่าวอาร์เจนตินา
ดีจังเลยลูก
ผมเอาต้นไม้เล็กๆ นี่มาด้วย ให้คุณหรือให้คูติก็ได้
ไม่ เอามาให้ฉัน
งั้นก็ให้คุณ
สวยจัง
สวยมากเลย
- มีรอยช้ำตรงนั้น - ใช่
ใช่ ฉันหกล้มที่ถนนน่ะ
ฉันจะชงน้ำสมุนไพร คุณจะดื่มไหม
ไม่
ไม่เหรอ ชาเป็นไง
- ได้ - โอเค
- ให้ช่วยไหม เจ้าหนู - ได้ มาเลย
ไอ้หมอนี่มันอะไรกัน แม่เจอเขาที่ไหน
นี่ อย่าพูดแบบนั้นสิ
เขาเป็นเพื่อนร่วมงาน
แม่นอนกับหมอนี่เหรอ
ระวังปากด้วย ฉันเป็นแม่เธอนะ
ใช่หรือไม่ใช่
เขาบอกว่าเมื่อคืนแม่อยู่ที่บ้านเขา
ขอร้องล่ะ คูติ
อย่าทำให้แม่เสียใจ ที่ยอมให้ลูกกลับมา โอเคนะ
ไม่เอาน่า
ผมจะไปเอาของที่บ้านโรมี
ก็ได้
- มาสิ เอวา - จริงเหรอ
- มันสูงมากใช่ไหมล่ะ - ใช่
ผมจะโทรหาคุณ ถ้ายังไม่ดึกเกินไป ผมจะไปบ้านคุณนะ
เขามาแล้ว บาย
โกโย่ ฉันโทรหานาย 40 ครั้งแล้ว
เกิดอะไรขึ้น มีคนขโมยมือถือนายเหรอ
เปล่า แบตหมดน่ะ
นายไปไหนมา
คอนเสิร์ตที่ปารากวัยเป็นยังไงบ้าง เซาล่า
ก็ดี ฉันไม่ชอบเท่าไหร่
ฉันต้องฝึกต่อไป แต่ผู้คนชอบมันมาก
ไม่เอาน่า ยังโกรธอยู่เหรอ นายไปไหนมา
ฉันไปที่ปาร์เก ปาตริซิโอสมา
ไปทำไม
ไปหาเอวามาเหรอ
- เธออยู่ที่ปาร์เก ปาตริซิโอเหรอ - ใช่
เดี๋ยว
นายมีเซ็กส์กับเธอเหรอ
ใช่
วันนี้เหรอ ที่ปาร์เก ปาตริซิโอสเหรอ
- ไม่ใช่ เมื่อวาน ที่นี่ - พวกเขากินมื้อค่ำกันที่นี่
งั้นนายก็รู้เรื่องทั้งหมดแล้ว
โทรศัพท์ของเอวา มอนเตโรพัง เธอถึงไม่รับสาย
และหน้าเธอก็ช้ำ
เธอบอกว่าเธอหกล้มที่ถนน
แต่ฉันรู้ว่ามันไม่จริง เพราะมันเป็นช้ำ ไม่ใช่แผลถลอก
นายอาจเจอปัญหามากมาย
แต่ละคู่ไม่เหมือนกัน บางครั้งคนเราก็ไม่ได้แยกทางกันจริงๆ
เธอแต่งงานแล้วเหรอ
ไม่ เธอจะไม่กลับไปที่นั่น หรือเจอผู้หญิงคนนั้นอีก โกโย่
ทำไม ทำไมไม่ได้ล่ะ เซาล่า
เพราะมันอันตราย
ถ้าสามีเธอใช้ความรุนแรง เขาอาจทำร้ายคุณด้วย
นายไม่รู้หรอก
รู้ได้ยังไงว่าสามีเธอเป็นคนทำร้ายเธอ
ไม่ ฉันก็ไม่แน่ใจหรอก แต่ก็เห็นๆ กันอยู่
โอเค
เอาล่ะ ไปพักสักหน่อย และเราจะกินมื้อค่ำด้วยกัน
ฉันจะไปเจอเอวา มอนเตโรอีกครั้ง
เราต้องหยุดมันเดี๋ยวนี้ ผู้หญิงคนนั้นทำเขาหลงจนโงหัวไม่ขึ้น
เธอถือโอกาสตอนฉันไม่อยู่แล้วมาที่บ้าน
เธอพูดจาอ่อนหวาน นอนกับเขา และเขาก็ติดเธอแจ แน่ล่ะ
แล้วเธอก็กลับไปหาสามี
นักฉวยโอกาสทั่วไป
ไม่อยากเชื่อเลย สิ่งที่เธอคิดขึ้นมา
เธอเป็นผู้หญิงที่ดี
- ขอโทษนะ นี่อะไร - โกโย่คอยจับตาดูเหล้าฉัน
พนันได้เลยว่าเธอเจ้าเล่ห์ และเจอโอกาสเหมาะๆ
ฉันจะไปคุยกับเธอที่พิพิธภัณฑ์
อย่าไป
เธอจะทำให้ทุกอย่างพัง เขาโตแล้ว
- และเขาเป็นแอสเพอร์เกอร์ - เขามีความสุข เราควรสนับสนุนเขา
สนับสนุนเขาเหรอ
สนับสนุนเขาเนี่ยนะ
สนับสนุนเขา
และปล่อยให้เขาเสียใจ เสียใจจริงๆ
(แชมป์ของชีวิตฉัน)
ตรงนั้น
- ร้านล้างรถเหรอ - ใช่
(ลา ทอร์เร ล้างรถ)
รออยู่นี่นะ
คุณมิเกล
คุณมิเกล อากีร์เร
มิเกล
มิเกล มีคนมาหา
อรุณสวัสดิ์ คุณมิเกล อากีร์เร
ขอโทษนะ ขอเวลาไม่นาน
ผมมาคุยเรื่องเอวา มอนเตโร
แล้วคุณเป็นใคร
เกรกอริโอ บิยานูเอวา ผมทำงาน กับเธอที่พิพิธภัณฑ์เบลลาส์ อาร์เตส
เอวาเป็นผู้หญิงที่ดี และเธอคู่ควรกับผู้ชายดีๆ
คนที่จะคอยดูแลเธอ
และรักเธออย่างมีความรับผิดชอบ
หน้าเธอมีรอยช้ำ
ผมไม่เชื่อว่ามันเกิดขึ้น บนถนนอย่างที่เธอบอก
ถ้าคุณเป็นคนทำร้ายเธอ
ผมมาขอให้คุณอย่าทำร้ายเธอไปมากกว่านี้
- หยุดนะ - มีปัญหาอะไรเหรอ
- หยุดนะ - ไอ้โง่เอ๊ย
- หยุด - แกเป็นบ้าอะไร
- มาสั่งฉันทำไมเนี่ย - หยุดนะพวก
หลบไป ถอยไป นี่มันอะไรกัน
- ไป - ไอ้โง่
- ใครหวีผมให้ แม่แกรึไง - หยุดนะ
- หยุด - พอที มันจบแล้ว
หยุดนะ
ไปกันเถอะ
รู้ใช่ไหมว่าเมื่อวานมีผู้ชายหาว หน้าแรมแบรนด์
ต้องเป็นคนที่งี่เง่าจริงๆ ที่หาวใส่หน้าแรมแบรนด์
เอาอีกแล้ว
ฉันจะกลับไปนำทัวร์ต่อนะ ทุกคน
พวกอิตาเลียนรอฉันอยู่
- สวัสดี มิรันดา อรุณสวัสดิ์ - สวัสดี เอวา อรุณสวัสดิ์
ขอโทษนะ โกโย่ ขอคุยด้วยแป๊บนึงสิ
ฉันจะถือโอกาสนี้ไปเข้าห้องน้ำละกัน
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดี
จริงหรือเปล่า
คุณไปที่ทำงานของสามีฉันเหรอ
โกโย่ ทำไม
เขาทำคุณเจ็บ เอวา มอนเตโร
แล้วทำไมต้องมายุ่งด้วย
ทำไมเหรอ
ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วย
เรื่องมันแย่กว่าเดิมอีก
เพราะเขากำลังคิดว่า ฉันไม่อยากอยู่กับเขา
เพราะฉันชอบผู้ชายคนอื่น แล้วคุณก็ไปยืนยันอีก
ไม่ โกโย่ ไม่
ฉันไม่ต้องการให้คุณปกป้องฉัน
คุณเป็นใครถึงต้องมาปกป้องฉัน
เราร่วมรักกัน คุณกับผม คืนวันเสาร์
แล้วไง
คิดว่านั่นทำให้เราเป็นคู่รักกันเหรอ
ไม่ โกโย่ ไม่ มันไม่ใช่แบบนั้น มันผิด
แต่มันไม่ใช่ความผิดคุณ
ฉันผิดเอง เพราะฉันปล่อยตัวปล่อยใจ
มันไม่ผิดหรอกจะปล่อยตัวปล่อยใจ
ผิดสิ มันผิดมหันต์ มันผิดหมดเลย
ฉันต้องการอยู่กับคุณ
คุยกันเหมือนที่เราคุยกัน
ถูกปฏิบัติเหมือนที่คุณทำกับฉัน
ฉันไม่ได้คิดถึงคุณ
ไม่เข้าใจหรือไง
ไม่ ผมไม่เข้าใจ
โกโย่
มองหน้าฉันแป๊บหนึ่งนะ
โกโย่ สิ่งที่เกิดขึ้นมันผิด
เพราะตอนนี้คุณกำลังคาดหวัง กับสิ่งที่ฉันให้คุณไม่ได้
เข้าใจหรือยัง
ไม่ ผมไม่เข้าใจ
ผมไม่เข้าใจ
ยี่สิบ 18 16
โกโย่
ที่ประตู
- เอวาใช่ไหม - ค่ะ
ไม่ต้องลุกขึ้นหรอก
ฉันเซาล่า
- พี่สาวของเกรกอริโอ - ค่ะ เป็นไงบ้าง
ยินดีที่ได้รู้จัก โกโย่เป็นยังไงบ้าง
เขาได้รับยาสลบแล้ว
สิ่งที่เกิดขึ้นน่าเศร้ามาก
- มันอาจเป็นโศกนาฏกรรมก็ได้ - ใช่
ค่ะ ฉันรู้
รู้ด้วยหรือ
คุณรู้เรื่องอาการของน้องชายฉันเหรอ
- ค่ะ - แต่คุณไม่คิดว่ามันสำคัญ
- หรือคุณแค่ไม่แคร์ - ไม่ใช่ ฉันแคร์โกโย่
ฉันไม่เข้าใจคุณเลย
ตอนเราอยู่ด้วยกัน
ฉันคิดถึงอาการของเขา
แต่...
งั้น ไม่รู้สิ ฉันหยุดคิด
มัน...
มันสวยงามมากสำหรับเราทั้งคู่
ฉันเข้าใจว่ามันผิด ฉันรู้
แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ไม่ใช่ มันน่าสับสน
ฉัน...
ฉันไม่เคยเจอใครแบบโกโย่
การได้อยู่กับเขามันดีกับฉันมาก
แต่ก็ชัดเจนนะ ว่าคุณไม่ดีพอสำหรับเขา
นั่นคือสิ่งที่คุณจะได้ จำไว้สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเขา
แต่ยังไงคุณก็ทำร้ายเขาอยู่ดี
เธอทำอะไรน่ะ
- สูบบุหรี่ที่นี่ไม่ได้ - ใช่ ที่นี่เป็นโรงพยาบาล
เขาพยายามฆ่าตัวตาย นายรู้ไหม
ไม่ใช่ เขาโมโหมาก
เขารู้สึกมากไปและควบคุมไม่ได้
ไม่เอาน่า มาตูเต
อย่าปฏิเสธเลย
เขาอยู่ตรงกลาง ของอเวนิดา ลิเบอร์ตาดอร์
เขาไม่เคยทำแบบนี้
เขาตกไปอยู่ในมือของคนไร้ยางอาย
เธอไม่ใช่เด็กโง่ๆ ที่ไม่รู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
ยังไงก็เถอะ มันจบแล้ว เขาจะไม่ได้เจอเธออีก
เธอทำอะไร ไปคุยกับเธอเหรอ
- แน่นอน - ไม่มีทาง
รู้อะไรไหม
ฉันไม่สนถ้านายบอกว่าเขาโตแล้ว
หรือควรปล่อยเขาให้เขาใช้ชีวิต หรือเขาจัดการตัวเองได้
เขาจัดการไม่ได้ ดูสิว่ามันทำให้เขาเป็นยังไง
ทำอะไรน่ะ
มันลื่นน่ะ
ยินดีต้อนรับ แมกดาเลน่า
ขอบคุณนะ
- เกรกอริโออยู่ในห้องไหม - ค่ะ ฉันจะบอกให้เขารู้
ไม่ ไม่เป็นไร
เซาล่า ใจเย็นๆ
เขารู้ว่าฉันเป็นใคร ไม่ต้องห่วง
พี่ๆ ของลูกบอกแม่หมดแล้ว
ได้ยินแม่ไหม
เวลามันทำร้ายเรา รู้ไหม
เราแก่
แต่มันก็มีข้อดี
ทุกอย่างที่ดูสำคัญ สำคัญกับเรามาก...
กลายเป็นเรื่องเล่า...
หรือถูกลืม
ผมจะไม่มีวันลืมเอวา มอนเตโร
แม่ไม่แตะลูกก็ได้
แม่จะไม่แตะลูก
เข้าแล้ว
เข้าประตู
- ลุยเลย ทุกคน ไปกันเถอะ ทำประตู - คูติ ใช่แล้วลูก เยี่ยม
ดูสิว่าสวยแค่ไหน
ไหนดูซิ ลองนะ
ดูนี่สิ
ลูกใส่แล้วดูดีนะ
และสาวๆ ทุกคนในจักรวาล จะตกหลุมรักลูก
แม่พูดจริงนะ
แม่ซื้อแบบคลาสสิกมาให้ด้วยนะ เพราะแม่รู้ว่านั่นคือสไตล์ของลูก
ไหนดูซิ
ชอบไหมล่ะ
อยากลองไหม
เดี๋ยวผมลองทีหลัง
โอเค
อยากลองเมื่อไหร่ก็ได้
สวัสดี
- สวัสดี - สบายดีไหม
ได้ข่าวเรื่องโกโย่บ้างไหม
เขายังลางานอยู่
อ๋อ จนถึงเมื่อไหร่
คุณรู้ไหม
- ไม่รู้ - คุณไม่รู้
- ไม่รู้ - ไม่เป็นไร
- แล้วเจอกัน - โอเค ไว้เจอกันนะ
หาว่าผมแก่เหรอ
เปล่า เหยียดเพศ
เหยียดเพศ
โกโย่ไม่ยอมลงมา ฉันจะออกไปข้างนอกสักหน่อย
แมกดาเลน่า ไม่ดีเลยนะ
ที่คุณสนับสนุนให้เขาทำตัวเป็นคนเจ้าชู้
ขอโทษนะ ฉันไม่เข้าใจ
เป็นเพราะเสื้อที่ฉันซื้อให้เขาเหรอ
แต่เกรกอริโอกับฉันอยู่กันตามลำพัง ตอนที่ฉันให้เขาดู
คุณไปไหนมา
ฉันไม่เห็นด้วยกับคุณ เซาล่า
โกโย่ไม่ใช่เด็กแล้ว
เราทุกคนรู้ดี
เขาเป็นผู้ชาย
เขาคือคนที่ถูกปฏิเสธ และเขาทำตัวเหมือนคนคนหนึ่ง
เหมือนคนที่ถูกปฏิเสธใช่ไหม
ไม่ เพราะเขาหมกมุ่นกับผู้หญิงคนนั้น
คุณผลักเขาให้ไปเจอเธอ คุณต้องการอะไร
ให้มันเกิดขึ้นกับเขาอีกเหรอ หรือแย่กว่านั้น
เซาล่า พอเถอะ
นายเงียบไปเลย "ไปให้กำลังใจเขากันเถอะ"
เขาจะผ่านทุกอย่างไปได้โดยที่คุณไม่ต้องมายุ่ง
และเขาก็จะไม่เป็นไร
นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการ เพื่อให้ทุกอย่างเรียบร้อยดี
คุณไม่อยากให้เขาไม่เป็นไรเหรอ
อย่าเริ่มนะ
คุณอยากให้ทุกอย่างโอเค แต่เพื่อตัวคุณเอง ไม่ใช่เพื่อเขา
คุณอยากกลับไปตอนใต้สุดของโลก ไร้กังวล
ให้เร็วที่สุด
- คุณหายใจไม่ออกใช่ไหม - พอแล้ว เซาล่า
- ฉันไม่ได้มาเพราะเรื่องนี้ - แล้วคุณมาทำไม
มาหาลูกชายฉัน
คิดว่าฉันไม่รักเขาใช่ไหม คิดว่าฉันไม่เคยรักเขาเลย
การรักใครสักคนมันซับซ้อนนะ
ใจเย็นๆ ก่อน โอเคนะ
นี่ไม่ใช่เวลามาคุยเรื่องนี้ เราต้องคิดถึงโกโย่ ได้โปรด
คุณอยากให้ฉันรู้สึกผิดใช่ไหม
ฉันไม่ต้องการให้คุณช่วย
ฉันรู้สึกผิดแล้ว เพราะฉันให้กำเนิดเขา
เขาออกมาจากร่างฉัน แล้วเขาก็ออกมาแบบนี้
แมกด้า ไม่มีใครผิดหรอก
เหลือเชื่อจริงๆ
รู้ไหมว่าฉันพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ฉันไม่เข้าใจเขา
และเขาไม่เข้าใจฉัน
มันน่าหงุดหงิดและเจ็บปวดมาก
ที่ผูกพันกับลูกชายตัวเองไม่ได้ รู้ไหม
ฉันให้สิ่งที่เขาต้องการไม่ได้ เพราะฉันไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร
แต่ดูเหมือนพวกคุณจะรู้นะ
ฉันเป็นคนเดียวที่พิการที่นี่
โกโย่ไม่ได้พิการ ไม่เข้าใจเหรอ
เลิกยุ่งกับฉันสักที ให้ตายสิ อย่าเกลียดฉันนักเลย
ฉันไม่เคยเข้ากับครอบครัวนี้ได้เลย
ฉันรู้
ไม่ใช่ในฐานะภรรยา
ไม่ใช่ในฐานะแม่
ไม่ใช่ในฐานะแม่เลี้ยง
อีกอย่าง
ฉันได้ยินคุณสองคนพูดว่า
ฉันฆ่าพ่อเขาตอนไปเที่ยวที่เวียดนามใช่ไหม
เปล่า
เขาไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย
เราโดนชนข้างหลัง
- คุณเมาแล้วขับ แมกดาเลน่า - คุณจำพ่อคุณได้ไหม
เห็นๆ อยู่ว่าเขาขี้เมากว่าฉันอีก
ต้องมีคนขับรถ
แล้วเขาก็ตาย
ทุกอย่างพังทลาย
ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
ฉันหนีไปที่ไกลๆ
ฉันเจอเฟลิกซ์
และเขาเข้าใจฉัน
เขาก็หนีมาไกลเหมือนกัน
ชนบทเป็นที่หลบภัยที่ดี
แล้วฉันก็เห็นแก่ตัว
ฉันไม่มีความรับผิดชอบ
ไร้ค่า
ฉันผิดเอง
ฉันเป็นแม่ที่แย่
ฉันเป็นสิ่งที่ฉันจะเป็นได้
หรือสิ่งที่ฉันเป็นไม่ได้
จนกระทั่งฉันไม่เหลืออะไรเลย
ฉันจะไปบ้านฮูลิต้าสักพัก
ฉันไม่ควรโดนแบบนี้นะ
ไม่รู้สิถ้าลูกชายฉันพยายามฆ่าตัวตาย
ฉันไม่เข้าใจ
มันยากมากสำหรับฉัน
ฉันต้องเรียนรู้
ฉันต้องเรียนรู้ที่จะเข้าใจ
ฉันไม่เป็นไร ขอโทษนะ
เอวา
(โรงพยาบาลเดสติเนชั่น)
สถานีต่อไป ลาส เฮราส
พี่มาทำอะไรที่นี่ เซาล่า
- เธอต้องลืมผู้หญิงคนนั้นไปซะ - ไม่
เธอต่างจากนายโดยสิ้นเชิง เธอมีชีวิตที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง โกโย่
พี่ไม่รู้จักเอวา มอนเตโร เซาล่า
ไม่ แต่ฉันเห็น สิ่งที่เธอทำให้นายต้องเจอ
สิ่งที่ฉันกำลังเผชิญอยู่ ไม่ใช่ความผิดของเอวา มอนเตโร เซาล่า
อย่าตะโกนสิ
ไม่ เอวา มอนเตโรไม่ใช่คนผิด สิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันไม่ใช่ความผิดเธอ
เธอต้องผ่านอะไรมาเยอะ โดยที่เธอไม่รู้ เซาล่า
สิ่งที่ทำให้เอวา มอนเตโรมีความสุขคือ สิ่งที่เธอยังไม่เคยเจอ
เพราะสิ่งที่เธอเจอมามันไม่ดีพอสำหรับเธอ
เธอกลัวและความกลัวทำให้เธอไม่ได้คิด
ตอนเราอยู่ด้วยกัน เธอมีความสุข แต่แล้วเธอก็เริ่มคิดอีกครั้ง
ฉันรักนายและฉันเป็นห่วง
แค่นั้นแหละ
ถ้าพี่ไม่ยอมรับเอวา มอนเตโร
ฉันก็รับความห่วงใยจากพี่ไม่ได้ เซาล่า
อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อะไร
คุณอยากเอาไปให้เขาไหม
ไม่ คุณเอาไปเถอะ
ดื่มกาแฟหน่อยไหมคะ เพิ่งต้มเลย
ได้ ขอบคุณ
ขอแม่เข้าไปได้มั้ย
ลูกดูหล่อมาก
ลูกใส่ทักซิโด้แล้วดูดีนะ
สำหรับโอกาสพิเศษ
แน่นอน
ช่างเป็นภาพวาดที่งดงามจริงๆ
เธอคือแรงบันดาลใจของลูกเหรอ
อืม
แน่นอน
เหมือนนพเทวีแห่งยุคฟื้นฟูศิลปะ
เช่น ซิโมนเนตตา เวสปุชชี
รู้ใช่ไหมว่าแม่พูดถึงใคร
รู้
แน่นอน ลูกรู้เรื่องศิลปะเยอะเลย
นพเทวีเข้ามาในชีวิตของศิลปินเพื่อ...
สร้างแรงบันดาลใจให้พวกเขา
เพื่อให้พวกเขารู้แจ้ง
และนั่นเป็นแง่บวกมาก
แม้จะเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย
ถึงมันจะแค่นั้น...
ซึ่งเยอะมาก ซึ่งวิเศษมาก
ใช่มั้ย
อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ฉันจะไปแล้วนะ
เดินทางปลอดภัย ฝากความคิดถึงให้เฟลิกซ์ด้วย
แน่นอนอยู่แล้ว
จะไปแล้วเหรอ
ใช่
คุณต้องซื้อร่มใหม่ เอวา มอนเตโร
ใช่
คุณวาดเสร็จแล้วเหรอ
คุณยังคิดว่าเป็นความผิดพลาดที่อยู่กับผม วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม ตอนกลางคืนอีกไหม
ไม่
ฉันทำร้ายคุณโกโย่ ฉันทำ
บอกแล้วไงว่าฉันแย่มากเรื่องความสัมพันธ์
เราทุกคนมีข้อบกพร่องนิดหน่อย
แต่คุณมีปัญหาที่ร้ายแรงกว่านั้น
คุณหมดศรัทธาในตัวเองแล้ว
คุณหาสิ่งที่คุณมีอยู่แล้วไม่เจอ
คุณเป็นผู้หญิงที่มีอำนาจ แต่คุณเชื่อว่าตัวเองอ่อนแอ
แล้วก็มีลูกสองคนที่แข็งแรง ที่รักคุณ
- คนหนึ่งจะได้เป็นประธานาธิบดี - ใช่
และคุณก็มีผม
ซึ่งแตกต่างมาก จากคนที่คุณเคยอยู่ด้วย
แต่เป็นคนเดียวที่อยากรักคุณ...
ในแบบที่คุณเป็น
หลงทางและบกพร่อง
(คำบรรยายโดยสุดธิดา วากาซูกิ)